maandag 15 mei 2017

Tuindag

Vanochtend in alle vroegte gingen we naar het tuincentrum. Nou ja, tuincentrum. De lokale kweker. En ik ben groot voorstander van lokaal kopen.  Heel prettig en fijn. Bijkomend voordeel is dat ze veel zelf kweken en de prijzen laag zijn. Kunnen wij de boel voor weinig geld toch erg gezellig maken. Iedereen blij!
Normaal gesproken zou ik bezoekje aan de kweker alleen gedaan hebben, maar nu we beide thuis zijn is het soms ook wel handig, een paar extra handen.
We hebben van allerlei plantjes gekocht. Gewoon van die gezellige petunia's en geraniums. Je kent het wel.
Maar de kluitjes van die arme plantjes waren kurkdroog. Ik zette ze in schalen gevuld met water en daar hebben ze vanaf vanochtend tot nu gestaan. Morgen ga ik ze in bakken zetten. Een enkeling is al geplant, maar de meeste moesten echt eerst even wat water opslurpen en het leek of ze even vergeten waren hoe dat ook alweer ging. De een had het sneller voor elkaar dan de ander maar de snelle slurpers staan netjes in een bak of pot.
Op deze foto zie je de hangverbena, met geranium en een of ander zilverkleurige hangplant waarvan ik de naam ben vergeten. De bloembak aan het houthok. Hiervan hangen er 2, elk aan een kant met de deur in het midden. Beide bakken zijn qua beplanting gelijk.

Bij het kippenhok staat ook een pot gevuld met lobelia, spaans margrietje, petunia en verbena.
Het lijkt nog wat treurig maar de plantjes gaan groeien en dan hebben ze de ruimte in de pot wel nodig. De potten vulde ik deels met aarde uit de tuin en deels met potgrond.
En eindelijk hebben we onze minituin langs de muur aangepakt. Dat  tuintje bestaat uit 2 stukken van elk een meter of  6 lang en een halve meter breed, denk ik.  Lange tijd stond er niks. Er groeide ook niets, behalve onkruid en dat staat zo slordig en ongezellig. Waarom we er niets aan deden? We wisten niet goed wat er zou kunnen groeien. De grond is vrij arm, er komt alleen ochtendzon in dit stukje tuin en dat maakte het toch lastig.
Wat zetten we er neer: Lavendel? Of een-jarig bloemenzaad? Of rozen? Of rotsplantjes?
Ja lavendel dat is altijd leuk, dat heeft er in het verleden ook gestaan, maar de planten waren verhout en niet mooi meer en hingen helemaal over het stoepje heen. Dat was nog niet het ergste. Het meest vervelende is dat de planten dicht bij de uitlaat van de pelletkachel stonden, die vlakbij uit de muur steekt. Er komen soms vonken uit en als je daar een mooie droge lavendelplant vlakbij hebt staan, wordt ik toch wat nerveus daarvan. De boel zal maar per ongeluk gaan branden. Ik moet er niet aan denken.
Dus het werden schaduwplanten met zo hier en daar een lavendel, maar vooral bloeiende bodembedekkers en wat groenblijvende struikjes. De hele dag zijn we daarmee bezig geweest.
Eerst de arme grond afgraven, rommel zoals puin uit de grond halen en nieuwe grond toevoegen en vermengen, plantjes zetten en watergeven en weer vegen. Het kostte heel wat zweetdruppeltjes op deze toch best warme dag, en op de foto lijkt nog niet veel, maar ik ben er heel gelukkig mee.
Het mooiste is nu dat als ik uit de achterdeur naar buiten loop, ik hier altijd langskom. Erg blij wordt ik ervan!
Ik heb er ook een kabouterlampje neergezet en een klein huisje met een rood dak op een paal. Dat huisje heb ik gevuld met stro. Ik hoop dat de oorwurmen en lieveheersbeestjes dat huisje nu in gebruik gaan nemen. Dan hebben we de natuurlijke bestrijders van bladluis dichtbij de hand. Ik zag dat de net uitgelopen jonge beukhaag al flink onder de bladluis zit en ook de knoppen van de rozen, klimrozen en ook de stamrozen zitten onder. Ik hoop dat de rozenknoppen niet verloren zijn.
We wachten het af en ondertussen even op zoek naar een natuurlijk bestrijdingsmiddel.  
Morgen ga ik weer verder met het vullen van de bakken, potten en andere bloempotjes. De petunia's staan nu nog in de schaal met water, samen met de verbena en lobelia. Kunnen ze nog fijn een beetje water opnemen voor ze morgen in de pot gaan.


Ochtendwandeling in de lente

Tijdens een ochtendwandeling deze week, genoot ik van al het moois wat de lente te bieden heeft. Ik kan zo genieten van het voorjaar. Alle bomen lopen weer uit, de plantjes schieten uit de grond en de zon schijnt. Wat een geluk!


dinsdag 9 mei 2017

10.000 stappen per dag

Ik las ergens dat het heel gezond is, om dagelijks 10.000 stappen te zetten.
Wij hebben een hond en ik loop toch zeker een rondje of 4 en soms 5 met hem, dus ik ging er vanuit  dat ik dat gemakkelijk haalde. Maar het knaagde en ik dacht ja, ik kan wel denken dat ik veel loop, maar of ik die 10.000 stappen ook daadwerkelijk haal is natuurlijk alleen maar te meten, anders kan ik het ook niet zeker weten, want: meten is weten :)
Dus installeerde ik een stappenteller op mijn oude telefoon. Dat was al een prestatie op zich, maar leverde geen stappen op. Zo handig ben ik ermee ;)
De telefoon moet vervolgens de hele dag in de achterzak van je broek, en dat is een probleem, want om de haverklap ben ik het ding weer kwijt. Dan ligt ie hier, dan weer daar en dan baal ik, want ondertussen dat de telefoon niet meet, beweeg ik wel. Nou ja, kwestie van wennen ga ik vanuit.

Het resultaat:
dag 1: 9.140 stappen
dag 2: 9.271 stappen
dag 3: 11.592 stappen
dag 4: 10.995 stappen
dag 5:10.652 stappen
dag 6: tot nu toe 11.647 stappen en het is nu 18.20uur.

De conclusie is dat ik op dag 1 en 2 dacht dat ik het gemakkelijk haalde en dat bleek dus niet te kloppen. Ik haalde het bijna.
Nu las ik in datzelfde artikel dat om af te vallen 12000-15000stappen nodig zijn per dag..... pff dus een tandje erbij. De wandelrondjes heb ik wat vergroot en nu hoop ik dat ik dit vol kan houden en ook de hond :)

maandag 8 mei 2017

Wat eten we vandaag? Simpele verrassingsstamppot met vega schnitsel


Die vraag krijg ik regelmatig, elke dag eigenlijk... Mam, wat eten we vandaag? Ik denk dat iedere moeder dit wel herkent.
Vandaag was het een beetje een gekke stamppot. Het heeft geen naam voor zover ik weet.
We hebben het gedoopt tot 'voorjaarsstamppot'.

Er ging in: aardappels, pastinaak 4 stuks, 5 stengels bleekselderij uit de voorraad, 6 wortels uit de voorraad, stukjes kaas, 2 knoflookteentjes en dat was het.
Ik heb gewoon alles gekookt ook de knoflook.
Ik had de groente wat klein gesneden zodat het halverwege de kooktijd van de aardappels erbij kon. Toen alles gaar was, de pan afgieten en even goed er door stampen, zodat de meeste groente geplet is. Keertje doorroeren en de mini kaasblokjes toevoegen en nog eens stampen en roeren en .... Klaar!
Ik deed er geen melk door, want het was al best smeuïg. Ik serveerde er een vegetarische schnitzel bij en een beetje jus, gewoon uit een zakje dit keer. En we vonden het allemaal erg lekker. Zelfs zoonlief die normaal gesproken niet erg staat te juichen voor stamppot vond dit erg lekker.
Fris en allerlei verschillende smaakjes. Voor herhaling vatbaar :) En heel simpel


zondag 7 mei 2017

Moestuin. zaadjes en sterke zonnebloemen

De bietjes:
Ik had een beetje gesmokkeld, want ik dacht dat ik nog bietenzaad in huis had, maar dat was niet het geval. Bij de lokale tuinder, die zelf de spullen opkweken kocht ik voor EUR 0.20 per stuk 6 bieten plantjes. Dat is niet erg duur geloof ik. Nu maar hopen dat ze aanslaan en niet door de kou bezwijken. De nachten zijn nog vrij fris en ik zag dat zelfs de komende week de nachttemperaturen nog naar het vriespunt schiet. Ik heb daarom mijn moestuinbakken bedekt met vliesdoek. De aardappels gaan we bedekken met hooi, bij gebrek aan vliesdoek en nog hooi op voorraad. Ik hoop dat dat voldoende helpt.

Aardappels:
Ze komen al met hun kopjes boven de aarde en zij hebben de afgelopen tijd best last gehad van de kou die hier af en toe nog opduikt in de nachten. Het resultaat is hier en daar een vergeeld aardappelblad. En dat ondanks het feit dat ze tussen het stro zitten. Dat had ik aangebracht op de paden en op het aardappel-bed, omdat het opgebrachte grond is wat klei achtig is en erg vast. Door het stro aan te brengen hoop ik dat het gaande weg het moestuinseizoen composteert en dat ik het restant dan gewoon door de aarde kan werken met als doel meer luchtigheid in de aarde. Ook hebben we voor dat doel nu moestuinbakken die ik met moestuinaarde heb gevuld. Als straks het seizoen klaar is vermengen we dat weer met de ondergrond. Ik hoop dat de zon de aardappelplant weer nieuwe kracht geeft om de kou te trotseren, want het is nog niet gedaan met de koude nachten.

De uien hebben gek genoeg geen probleem met een beetje kou en staan vrolijk bij en groeien goed. Ook de knolselderijplantjes staan er mooi bij in de moestuinbak.

Ook de sla heeft weinig probleem met de kou, tenminste die in de kas ;)
De sla groeit en groeit en ik heb al een flink stel uitgeplant. Ik heb nu 42 sla plantjes alleen al in de kas..... Waar moet dat heen en vooral... stel je voor als dat allemaal keurige kroppen sla worden.. hoe gaan we dat ooit opeten. We zijn maar met z'n drieën, nou ja, we hebben ook kippen en cavia's die lusten ook wel een blaadje sla, maar geen kroppen tegelijk natuurlijk. Ik hoop maar dat ze keurig na elkaar klaar zijn om opgegeten te worden. Maar ja we hebben natuurlijk ook altijd nog slakken. Ik had er zelfs al 1 gevangen, een hele dikke naaktslak jakkes. Blijkbaar zijn ze met meer, want mijn koolplantjes buiten in de moestuinbak worden geteisterd. Mooie slakkenslijm sporen zitten op de nog zo kleine blaadjes. Als dat maar goed gaat?

Binnen heb ik van alles staan... op de eettafel, ik heb er zelf nog een sidetable voor gezet, op deze manier kunnen er zelf nog net bij :)

Wat het allemaal is?
4 potten met meerdere tomatenplanten. Verschillende soorten maar ik ben vergeten het naambordje te plaatsen, dus wat het precies is.... geen idee. Tomaten dat in elk geval.
Daarvoor staan 7 paprika planten met z'n 2-en bij elkaar in 1 pot. Ik dacht dat dat wel moest lukken.
En daar weer voor 16 vakjes met bonen, waarvan er net eentje met zijn kopje boven de grond aan het komen is. En 8 vakjes met Nieuw Zeelandse Spinazie. Ik ben erg benieuwd of dat lukt, het zaad schijnt eerst geweekt te moeten worden. Dat las ik toen ik de zaden al in de grond had zitten. En omdat ik toch vroeg ermee ben en geen zin had om die zaadjes er weer uit te moeten frutten dacht ik, ik wacht gewoon een paar weken, komt er niks op dan doe ik zoals het hoort en week ik het zaad eerst voor. Experimentje dus.
Verder staan er plugjes (of hoe heten die ronde dingetjes met aarde) met ijsbergsla (ja nog meer sla, ik had even niet opgelet) en daar midden in 2 potjes met komkommerzaad. In de bak erachter vrij grote potjes met pompoenzaad ca. 5 potjes. En dan nog 4 potjes naar waar ik hoop dat er courgette plantjes uit gaan komen. Ook daarin zat een vergissing. Ik dacht nog courgettezaad te hebben. Je weet wel, die gewone groene courgettes. Bleek dat ik alleen bolcourgette zaad had. Nou ja, ook prima. Nooit gehad, maar misschien ook wel lekker. We gaan het zien, hopelijk ontkiemt alles goed de komende periode. Voor de zekerheid heb ik nog wel een courgette plant gekocht, die staat nog in een pot in de kas, omdat ik bang ben dat ie bevriest. Maar na IJsheiligen zal hij wel naar buiten kunnen hoop ik. Dan hebben we hopelijk ook gewone courgettes deze zomer.

De tomaten worden al erg groot en ik heb er maar een stokje (snoeiafval wat ik bewaard had) bijgestoken en ik drapeer het plantje er een beetje tegen aan. Qua grootte zouden ze best al naar buiten kunnen. Nou ja, ze komen in de kas. Buiten tomaten kweken lukt mij tot nu toe nog niet. Dus gaan ze in de kas en dat werkt erg goed. Maar ik wel echt wachten tot de nachttemperaturen niet meer onder de 5 graden zit, want in deze contreien is het met een verwachting van 5 graden soms opeens toch ruiten krabben 's ochtends en dat risico wil ik met mijn tomaten en paprika's niet lopen. Wel heb ik al touwtjes opgehangen in de kas, zodat ik als na volgende week de nachttemperaturen goed zijn, ik ze ook zo in de kas kan zetten. Ik zal het tzt eens laten zien. Verder moeten we deze week de raapsteeltjes nog opeten en de laatste rucolablaadjes want de plant begint te bloeien en dan vind ik de blaadjes niet echt lekker meer.  Ik knip nu steeds de bloemetjes eruit, maar of dat helpt weet ik eigenlijk niet. Tijd om ze op te ruimen, denk ik. Maar dat is niet erg, want de paprikaplantjes moeten op die plek gaan komen, en zoals het er nu uitziet gaat dat precies passen. Eerst even opeten even rusten en bemesten en dan de paprika's erin.

Wel realiseer ik me dat ik volgens mij veels te veel heb, maar ik ga er wel vanuit dat er het een en ander sneuvelt. De slakken zijn meestal erg actief, en de vogels lusten vaak ook wel mooie frisse groene blaadjes en dan heb je nog de muizen, en de woelrat die oh zo gek is op mijn bietjes, elk jaar weer.... En nou hoop ik elk jaar vurig dat ze eerlijk met me willen delen, soms is dat zo, soms ook niet. We wachten het weer af. Soms is het net de strijd tegen de beestjes hier in de tuin, maar met hand en tand bestrijden, dat vind ik dan ook weer niks. Ik heb geen gaas om mijn moestuin, geen mollenklemmen (want mollen zijn uiterst nuttige beesten) en geen slakkenvergif en half in gegraven bierflesjes,  geen korrels tegen welk beest dan ook. Nee, in mijn moestuin gebruik ik geen bestrijdingsmiddelen. Wel gebruik ik brandnetelgier. En ik moet eens uitzoeken wat nog meer als gier bruikbaar is. In elk geval helpt het tegen de bladluizen en het schijnt rijk aan voedingsstoffen te zijn. Ik zag er alweer een paar, bladluizen. Dus morgen ga ik eerst maar eens even op zoek naar brandnetels :) met handschoenen aan, natuurlijk.
Oh en kijk, de zonnebloemen, dat was ik bijna vergeten. Kijk hoe grappig ze met hun koppies boven de aarde uitkomen. Ze duwen gewoon de hele brok aarde omhoog. Sterk hoor, dat jonge spul.

Deze onderste foto is van vanochtend. Wat groeit het hard. Nog even ietsje groeien, afharden en naar buiten. Dat het maar mooie zonnebloemen mogen worden :)


donderdag 4 mei 2017

De stilte voorbij...

Een tijdlang was het stil op mijn blog.
Niet in mijn hoofd, en niet in mijn tuin en ook niet in mijn naaiatelier.

Stil, omdat de wereld even op zijn kop stond.
Stil, omdat ik niet meer wist wat ik moest.
Stil, omdat ik de situatie niet in woorden kon vatten en niet wist wat ik zeggen moest.
Stress, h e e l  v e e l  stresssssss.....

De grond werd eind maart onder onze voeten vandaan geslagen.
De zekerheid van werk en inkomen bleek onzeker en opeens was alles wat altijd zeker was,  plotseling onzeker. Natuurlijk is het alleen maar werk en natuurlijk zijn er ergere dingen op de wereld maar leuk....? Nee dat was het zeker niet. Dagen en wekenlang vloeiden er tranen. Tranen van loeihard werken en geen waardering voor de inzet. Tranen van verdriet van heel abrupt gewoon niet meer verder mogen. Tranen van ongeloof, tranen van verdriet. Tranen om alles wat niet meer is en nooit meer komen zal.

Langzaam maar zeker, komen er voorzichtige lichtpuntjes en moeten we knokken, beide, want wij zijn natuurlijk ook de jongste niet meer. Op zoek naar ander werk en naar een nieuwe uitdaging. Positief blijven!
Elke dag weer. Niet alleen voor onszelf, maar zeker voor onze zoon. Ook hij kreeg hierdoor een flinke duw, en dat was ook voor hem heel moeilijk en nog steeds. Het besef dat alles elke dag opnieuw ineens helemaal anders kan zijn. De angst, de onzekerheid, de grond die onder voeten vandaan schiet, nee het doet hem echt geen goed. En dat is misschien nog wel het moeilijkste aan het hele verhaal, dat hij het er zo moeilijk heeft. Hij is ook nog maar klein, hij is 9 en dan is die mooie grote mensen wereld toch echt opeens een boze grote mensen wereld en waarop kan je dan vertrouwen?

Ik moet mezelf dwingen positief te blijven en te zoeken naar de mooie dingen van het leven. Van de eekhoorn, die in de vroege ochtend van het vergeten vogelvoer komt snoepen. Van een boom die bloeit, van een tulp die ondanks de kou toch weer zijn kopje in de lucht steekt. Van de zon die schijnt op de dag dat mijn oudste zoon 18 zou zijn geworden, als hij had mogen blijven leven. De zaadjes die opkomen in de moestuin, de tomatenplanten die groeien als kool..

De moestuin wordt door ons in ere hersteld. Dat is tegen alle plannen in toch maar besloten. Ik had nog heel veel zaadjes en dus besloten we dat, gezien het feit dat er geen werk is en er flink gehakt en gezaagd moeten worden in de uitgaven, toch maar de oude en de nieuwe moestuin beide in gebruik nemen. Alles wat opkomt en te eten is, is meegenomen. Ik zaai me een slag in de rondte :) De tafel in de woonkamer lijkt wel een oerwoud, maar dat mag de pret niet drukken. Daar staan plantjes die echt niet voor IJsheiligen de grond in mogen en dus blijven ze nog even binnen. Verder besparen we daar waar we kunnen en ook de CV blijft uit, en de houtkachel aan, want oei wat is het nog koud. Het boodschappenbudget naar EUR50 voor ons 3-en en we hopen maar dat dat gaat lukken. Inspiratie om dat te doen slagen haal ik bij de Mijmeringen van Annemiek, en ook bij Aad-actief, google maar eens dan vind je het wel.

De meivakantie was bijzonder omdat we anders altijd aan het werk zijn. Tuurlijk er was geen verre vakantie, nee, er was überhaupt geen vakantie. Tegen alle plannen van: Italië, Frankrijk en Toscane en Zeeland en Limburg in, bleven we thuis en dat was goed, want ik had ook niet weg willen/kunnen gaan. Ik kamp met paniekaanvallen en andere dingetjes sinds dit alles gebeurd is waarmee ik je verder niet zal vermoeien, maar dan is de eigen omgeving wel zo fijn.
Zoon kampeerde in de hal bij ons huis, samen met een vriendje. Ze bouwden er een hut, wat de slaaptent werd. Ze aten er aan een tafeltje, gezellig samen op de camping :) overdag wat kleine uitjes en wandelingen en fietstochtjes, dat was leuk. De leukste dingen kosten gelukkig weinig geld. Het grootste plezier zit in het samen zijn, samen tijd doorbrengen en samen leuke dingen doen. Samen rustig een spelletje doen, ach je kent het wel. Ik denk dat dat de meest onbetaalbare dingen zijn en ik hoop dat onze zoon zich dat later nog herinnert. Dat zet je ook meteen aan het denken, want hoe gaan we verder? Hoe?