maandag 15 februari 2016

Gewoon, gewoon

Het is weer voorbij.
De vakantie.
Heerlijk was het. Beetje klungelen, gezellig theedrinken, logeerpartijtje, spelletjes doen en als afsluiter zijn we gisteren naar de bioscoop gegaan. De race naar de maan. Erg leuk!
Ter afsluiting aten we patatjes. Dat hoort er hier zo bij. We vieren als het vakantie is, maar we sluiten het ook altijd feestelijk af. Ook de maaltijden. En och zo af en toe een paar patatjes, kan vast geen kwaad.

Vandaag was het weer orde van de dag.
06.15uur ging mijn wekker, nog even blijven liggen... ok
06.30uur nu echt allemaal opgestaan en aangekleed.
voor 07.00uur zaten we met z'n allen aan het ontbijt. Dat doen we altijd, vakantie of niet, we eten altijd samen en altijd aan een gedekte tafel. Vind ik gezellig en belangrijk. En zo ging er bij ons allen al kletsend een boterhammetje naar binnen  met een kop thee. De ontbijttafel had ik de vorige avond al gedekt, zo hoefde ik alleen nog even de boter en jam uit de koelkast te pakken. Dat ging lekker snel.
Ook werd de hond uitgelaten, ontbijttafel afgeruimd, haren gekamd, snoeten gewassen en schoenen en tassen en handschoenen opgezocht. De trommel werd weer gevuld met een geschilde appel met druppeltjes citroen en ook een beker ranja ging mee in de tas van onze zoon, net als de luizenzak. Hij heeft voor school nog even gelezen en ik heb de krant gelezen. Man was al om 7.20uur de deur uit naar zijn werk. En zo was alles weer heel snel gewoon, gewoon. Om 8.00uur bracht ik mijn zoon naar school en om 8.15uur liep ik met de hond mijn rondje van ca. 20minuten.

Ook had ik boodschappen besteld bij de plaatselijke super. Ze bezorgen boven de EUR 50euro zonder extra kosten. Heel fijn. Het is 1 is wat goedkoper, het ander ietsje duurder, maar onder aan de streep zal het niet veel uitmaken en het scheelt mij tijd en gesjouw. Dus blij dat ik was toen de boodschappen bezorgd werden. Het was bij elkaar EUR108,80. En dat is voor de hele maand, met verse groente voor de eerste week. Ik moet dus soms wel iets bijhalen zoals groente en fruit en al wat ik vergeten ben, maar dat kan ik dan zo even op de fiets halen. Ik probeer geen andere dingen te halen. Dan probeer ik het gemis door iets anders wat wel in huis is op te vangen of gewoon weg te laten. Het scheelt in tijd maar ook in geld heb ik gemerkt. Als ik door de winkel loop neem je ongemerkt toch meer mee wat niet op het lijstje staat dan dat je denkt. Het bevalt goed. Die maandboodschappen, al moet je dan hier thuis ook wel eens nee zeggen. Nee, het is op. Nog even een week of soms 2 weken wachten, dan besteld mamma het weer. Want ik bestel de 15e van de maand. En ik probeer me daar strak aan te houden. Zo zitten we wel eens zonder een bepaald broodbeleg of sapje of kaas, maar wat is daar erg aan? Dan eet je ook weer eens iets anders. Bijvoorbeeld jam of smeerkaas. Het verlangen naar, de blijdschap als het er weer is. Kleine geluksmomentjes die had ik anders mijn zoon en onszelf afgepakt als ik alles maar altijd in huis heb. Zo leer ik ook weer. Dus de maandbestelling blijft en de dagelijkse gang naar school en het vroege opstaan ook. Het is allemaal weer gewoon gewoon. En ook dat is eigenlijk best fijn.

vrijdag 12 februari 2016

Vakantie-creativiteit

Het is hier vakantie.
Heerlijk een weekje niet haasten, rennen en vliegen.
Het is heerlijk rustig begonnen, met pyjamadagen en knutseldagen en fijne speeldagen.
Ook werd de vakantie creatief.
Zoon besloot een knuffel te willen maken.
Prima!
Hij zocht stof uit, zocht er knopen bij.
We kopieerden de vorm.
Ik leerde hem hoe hij je dat overbrengt naar de stof en knippen maar.
Geweldig om hem zo ingespannen en geconcentreerd bezig te zien.
Hij leerde knopen aannaaien, en dat ging samen prima. Het mag ook, want hij is nu 8. En jong geleerd is oud gedaan. Kan hij later zijn eigen knopen aannaaien als hij later groot is. Ook borduurde hij het mondje erop.
Ik naaide met de naaimachine de buitenranden aan elkaar, want het geduld van meneer was inmiddels behoorlijk op ;) nog even zijn buikje vullen weer naaien en zo duurde het een middagje en toen was de knuffel toch eindelijk geboren. En hij heeft een trotse poppenvader ;)

Palmkoolstamppot


Ik had het vorig jaar gezaaid in mijn moestuin. Palmkool. Ik had echter geen idee of dat lekker zou gaan smaken. Het groeide zonder enig probleem uit tot grote planten. Het heeft wat weg van boerenkool. Maar het schijnt Italiaans te zijn.
Ik las ergens dat je er pesto en stamppot van kon maken, maar iedereen hier was toch wat huiverig. Maar van de week, bij gebrek aan verse groenten en geen geld willen uitgeven hieraan, toog ik in mijn laarzen en regenjas in mijn moestuin. Ik plukte en plukte tot ik een flinke hand vol palmkoolblaadjes had. Ik waste de blaadjes, sneed ze in kleine stukjes en die gingen bij de inmiddels koken de aardappelen in de pan samen met een teentje knoflook.

Het was Italiaans, dus ik dacht dan past daar vast knoflook bij. Ook een rookworst die ik zuinig bewaard had, verdween in de pan. Na 15-20 minuutjes waren de aardappels gaar. Ik goot de pan af maar niet helemaal, anders wordt het zo droog. Ik stampte de aardappels, deed er een klein klontje boter in en een scheutje melk. De boel werd flink doorgeroerd en wat denk je..... Verrukkelijk!
Het is iets zachter als boerenkool, en dus door onze zoon ook als lekker bestempeld. Hoera!
Dus 1ding staat vast, dit jaar zaai ik weer Palmkool in de tuin. Het groeit zonder moeite en het smaakt heerlijk!


Toetje zonder naam

Ik probeer zo mijn zoon groot te brengen met de wetenschap en ook de waardering voor de toetjes van vroeger. Of misschien niet van vroeger, maar voor de huisgemaakte toetjes. Zonder E-nummers en zonder houdbaarheidsmiddelen. Tot voor kort waren het vooral de gekleurde plastic bekertjes die er naar binnen gingen als we al eens een toetje bij de maaltijd gebruiken. Meestal is hier de warme maaltijd zonder toetje. Maar soms is het wel lekker om iets na te eten, zeker iets warms, op koude dagen. Dus probeerde ik laatst een heel simpel en ook goedkoop toetje. Of het een naam heeft weet ik eigenlijk niet eens. Maar ik zal uitleggen hoe ik het maak:

1/2 liter melk, ongeveer
50 gram boter
50 gram bloem
Suiker, naar smaak

Doe in een ruime pan, de boter en laat het smelten. Voeg dan de bloem toe en roer het met een garde of iets wat erop lijkt tot een gladde massa. Intussen gaart de bloem en dat is goed, dit duurt een paar minuutjes. Je maakt eigenlijk gewoon een roux. Die je ook voor de bechamelsaus maakt of voor een sausje over de bloemkool. Alleen word deze zoet i.p.v. hartig.
Als de roux is gegaard voeg je een beetje melk toe en roer glad. Herhaal dit tot je een vla dikte hebt. En voeg telkens melk toe als je denkt dat het te dik wordt. Voeg de suiker toe en laat de suiker oplossen in de melk. Het is niet belangrijk wanneer je de suiker toevoegt, als het maar oplost. Proef en voeg zoveel suiker toe als jij lekker vind. Ik had 4lepels toegevoegd. Had ook mijn zoon laten proeven en Ja!, lekker mam.. ;) nou klaar als er een paar plopjes :) in de pan te zien zijn geweest. Zet. Zet nu de pan in een bak koud water en roer tot het wat kouder is en smullen maar. Je kan er ook een beetje suiker opstrooien, om een vel te voorkomen. Dat scheelt roeren;) Of gewoon meteen lekker opeten met een schepje jam in het midden. De pan was hier in on-time leeg :)


Nog een nieuw project

Zoals ik eerder had gepost, was ik aan een nieuw colbert begonnen. Een groene.
Maar ook ben ik met nog een nieuw colbert begonnen, een paarse, die is voor mezelf.
Of dat nu heel handig is om aan 2colberts tegelijkertijd te werken, weet ik niet. Maar er is in elk geval voorlopig genoeg te doen ;)


vrijdag 5 februari 2016

Een nieuw project

Voor de coupeuse-opleiding moet ik natuurlijk meer als 1 colbertje maken.
Dus zie daar het nieuwe project:

Dit zijn een aantal patroondelen, de rest moet ik nog lussen. En dan de hele boel in elkaar rijgen en maandagavond, dan zal het jasje door de pasdame gepast worden. Hopelijk zit alles goed.
Dan kan ik dan beginnen met het linnen pikeren op de revers en de kraag. Een flinke klus weer, die grotendeels met de hand gedaan moet worden. Ik hoef me voorlopig weer eens niet te vervelen ;)

woensdag 3 februari 2016

Moestuinvirus ;)

Komt het van de zon?
Komt het van de dagen die lengen?
Ik weet het niet, maar na vanochtend lekker in de tuin bezig geweest te zijn, had ik zo'n zin om iets te zaaien.

Ik zag dat bij Annemiek de tomaatjes alweer voor gezaaid kunnen worden. Zie Annemieks mijmeringen in de bloglijst hiernaast.
Ik heb haar voorbeeld gevolgd.
De tomaten zijn gezaaid :) en de bak staat nu op de vensterbank in de woonkamer.
Erg warm stoken wij het huis niet, tenzij de houtkachel aanstaat, maar voor een paar uurtjes heeft dat geen zin. Dat doen we alleen als we ook echt de hele avond thuis zijn. Normaal gesproken is het rond 15-18 graden in huis. Als het gezaaide goed straks kleine plantjes zijn gaan ze naar boven, naar de slaapkamer waar niet gestookt wordt en het coole en stevige tomatenplantjes kunnen gaan worden. Wordt vervolgd.
 
 
En dan de zaden. Ja die had ik natuurlijk al gesorteerd en wel moeten hebben klaarliggen. Maar daar was ik nog niet aan toegekomen. Geen probleem. Mijn zoon heeft vanmiddag een vriendje te spelen en terwijl zij gezellig spelen, zaai ik en sorteer ik mijn moestuinzaadjes.
Ik had de tomatenzaadjes zo gevonden en ook de rijsdoperwt staat al gezaaid en wel in de vensterbank. Nu de peultjes nog even zoeken en de rest even keurig sorteren, zodat ik straks kan vinden wat ik nodig heb als ik ook echt buiten aan de gang kan.
Als ik de berg zo zie, denk ik niet dat ik zaden tekort kom.
Misschien binnenkort maar eens ruilen. Dat is ook een idee...

Wat is er verder te zien in de tuin?

 Mooie bloemetjes die gewoon bloeien en af en toe zit er zelfs een bij op :) ik wist niet dat die zo vroeg al rondvlogen....

En bij het kippenhok staan deze narcisjes, ze bloeien al bijna :)

De moestuin 2016

 
De moestuin, tja wat zal ik daar over zeggen. Het ligt er troosteloos bij.
Ik had in december nog geprobeerd om in de zachte periode spinazie te zaaien, maar helaas dat was niet gelukt. Wat hebben we nog wel in de moestuin...
 
Zoals je ziet  het er niet erg gezellig uit. Er is erg veel regen gevallen. De witte strook links op de foto is de poging om spinazie onder vliesdoek te zaaien. Helaas... Wat is er wel behalve de verlepte 5-kleurige snijbiet, die natuurlijk bevroren is geweest.
Palmkool! Daarvan kun je stamppot maken. Eigenlijk net als boerenkool en ook pesto kan je er van maken. Ik moet nog even kijken wat we daarvan maken deze week. Toch fijn om nog iets eetbaars te vinden in de moestuin die op het eerste gezicht er echt niet uitziet. Aardappels heb ik nog in de voorraad en ook gisteravond kon ik me niet meer bedwingen en moet ik toegeven dat het moestuinvirus weer bij me is toegeslagen. Ik heb biologisch pootgoed gekocht. 2 soorten aardappelen. 1 vroeg soort en 1 soort dat bewaard kan worden. Fijn! Is het tuintje straks hopelijk iets minder troosteloos als dat het nu is.  

 
Om de troosteloosheid tegen te gaan besloot ik vanochtend om eens flink wat te gaan doen in de moestuin. Het zonnetje scheen heerlijk. Ik had in huis de boel al lekker aan kant gemaakt en moet vanmiddag alleen de toiletten nog even doen, maar dat is dan ook zo gebeurd natuurlijk.
Dus ging ik de tuin in. Naast de bestaande moestuin hadden we van de herfst afdekzeil op de grond gelegd. Ja, ik weet het..... het is de meest luie manier van tuinieren, maar bijzonder effectief. En zie daar het resultaat. Een schoon landje zonder gras, waar straks mijn aardappeltjes in gepoot kunnen worden. Het is maar een klein stukje, maar leuk om mee te starten.
Ook had ik al die bakken vanochtend gestapeld. Eerst de randen gesjouwd naar de plek van bestemming en toen stapelen maar. Het is een zware klus, vond ik. Maar het resultaat vind ik dan ook wel weer geweldig. En wat ik ermee ga doen? In de bakken wil ik de onderlaag opvullen met iets wat het water goed doorlaat en daarbovenop potgrond vermengd met zandbakkenzand zodat het water goed wegloopt uit de bakken bij eventuele slagregens ;) en daarin komen dan de aardbeienplantjes die ik her en der in de tuin en ook nog in bakken rond heb staan. Zo hebben ze alle ruimte en kan ik ze tzt heel handig op een fijne hoogte plukken. Tevens dient de bakkenrand als barricade voor de aardappelplantjes. Want ik heb een zoon die erg van voetballen houd en het voetbaldoel staat in de buurt...... hopen dat het zo goed gaat.


Het afdekzeil heb ik nu op het andere deel gelegd, dan zit gras onder. Ik hoop dat ik tegen de tijd dat het moestuinseizoen echt begint, dat ik dan dat stukje er ook bij kan pakken... al is het maar voor wat gezellige bloemetjes.








dinsdag 2 februari 2016

Colbert is klaar!



Het colbert waar ik voor de coupeuse-opleiding mee aan het werk was is eindelijk klaar!
Hoera!
Hierboven zie je hoe ik nog met het binnenwerk bezig ben om dat er met de hand in te zetten. Als versteviging gebruiken we een linnen dat gemaakt is van paardenhaar. Heel stevig maar erg arbeidsintensief omdat het met naald en draad erin gezet moet worden. Maar ja, dat hoort bij de opleiding, dus doen we dat.
 
Dat heeft dan ook flink geduurd. Ik had mijn stof niet handig gekocht. Dikke geweven draden. Dat als je er in knipt en iets trekt, alleen nog pluis in je handen over hebt, maar geen stof om te dragen. Het kostte dus heel wat frustratie-momentjes. Momentjes van: ik doe het in de zak en weg ermee! Maar op les kreeg ik toch steeds weer goede moed om verder te gaan. En met een lange adem en heel veel geduld is het colbertje nu af! Helemaal! Niet nog een draadje hier of daar, nee.... Gewoon klaar!


Hoe heerlijk is dat!
Ik ga van mijn avond genieten, onder het genot van een kop thee en een nieuw colbert dat ik begonnen ben. Deze is voor de pasdame, en is van groene stof, hopelijk een wat gemakkelijker stofje. Dus ik ga weer aan de slag, maar deze gaat in mijn kast en kan ik dragen. Ik ben er erg blij mee en ook best een beetje trots :)