zaterdag 15 augustus 2015

De vierde vakantieweek

Ook deze week stond in het teken van 'logeren'.
Dit keer niet bij ons in huis, maar nee bij een vriendje en zelfs niet thuis, nee.... op de camping.
Onze zoon was uitgenodigd om op de camping te komen logeren in de vouwwagen.
Geweldig natuurlijk!
Omdat het de eerste keer was, leek het ons verstandig om in de buurt te zijn, dus boekten wij een b&b.
Intussen kwam ook mijn nieuwste aanwinst aan.
Het is een kacheltje/BBQ/kookketel.
Deze stond al heel lang op mijn wensenlijstje en nu was er een korting.
Dus kocht ik het kacheltje.

Het is een hout gestookt kacheltje, maar er kan ook houtskool in als je dat zou willen.
Er zit een deksel bij wat je als pan kan gebruiken, maar ik heb er een ketel en een BBQ plaat bijgekocht. En natuurlijk moest ie meteen aan.
Dat ging wat snel dus de eerste maaltijd: courgettes van de grill met kip heb ik niet kunnen vastleggen. Daarna volgde de tomatensoep in de ketel. Wat kookt dat leuk. Je moet er wel bijblijven want ik heb het idee dat het veel warmer wordt als normaal, want in no time was mijn tomatensoepje klaar. En lekker! We hebben er ongelooflijk van gesmuld.
Binnenkort nog een keer, want inmiddels heb ik veel eigen tomaten kunnen oogsten uit mijn kasje.
Het eerste jaar dat de tomaten lukken! Ik ben zo blij. En ook superblij met mijn kacheltje. Het was een investering van EUR 125,00 maar het is van emaille gemaakt dus ik hoop er nog lang plezier van te hebben.

Maar terug naar de logeerpartij:
Thuis hebben we de slaapzak voor mijn zoon van de zolder gehaald en alle spulletjes en wat speelgoed ingepakt en zo kwam het dat hij bepakt en bezakt aankwam in Callantsoog.
En ook wij, opeens een weekend aan zee waren.
En wat was dat raar.
Ik was de hele tijd mijn zoon kwijt.
Ik vond de eerste dagen echt niet leuk.
Een moederhart wil de kindjes toch graag dichtbij en al mijn andere kindjes heb ik lang en minder lang geleden moeten laten gaan, dus dat maakte dit nog extra zwaar.
Al het verdriet van mijn overleden kindjes kwam weer terug.
Het gemis is natuurlijk gemis, met het verschil dat onze zoon gewoon terugkwam, gelukkig wel!
Maar het is me gelukt. Gelukkig kreeg ik wat appjes en foto's doorgestuurd, maar niet even kunnen kletsen, pfff dat is toch zwaar.
We hebben er maar wat gezelligs van gemaakt en van de gelegenheid gebruik gemaakt om samen eens naar Alkmaar te gaan, en ook Hoorn en Enkhuizen hebben we gezien.
En dat was ondanks het gemis: Leuk!
Het verdriet is weer iets verder verwerkt en onze zoon weer een hele ervaring rijker.
Het is prachtig om te zien hoe hij gegroeid is in zijn zelfstandigheid, zo mooi!
En zelfs het kamperen vond hij super!
Zelf zijn wij (tot nu toe) geen kampeerders, dus dit was een geheel nieuwe ervaring.
Hij heeft het enorm naar zijn zin gehad en natuurlijk veels te weinig geslapen ;)
Moe dat hij was.... Maar ja, zo gaat dat..
Een weekje bijkomen en lekker slapen en dan komt alles wel weer goed.
Onderweg naar huis kwamen we langs Schiphol en we konden het niet laten om even bij de spottersplaats een kijkje te nemen.
Mooi om te zien, zoveel vliegtuigen die opstijgen.
Indrukwekkend.
De terugreis ging voorspoedig en al snel waren we weer thuis.
Bij thuiskomst vonden we de kat zo:
Ze was heerlijk in slaap..
De buurvrouw had op de diertjes gepast dus alle rust voor poes om te genieten...
En onze zoon.... hij mag een paar dagen thuis weer heerlijk bijkomen;)