dinsdag 7 april 2015

Oorverdovende stilte

Vandaag was het weer een normale school- en werkdag. Ik moet nog altijd herstellen van de curettage en sterilisatie, dus voor mij geen werkdag. Al heb ik thuis wel wat kunnen doen.
Een beetje teveel eigenlijk , maar goed.
Zoals gezegd een oorverdovende stilte..!
Onze zoon is weer naar de basisschool vertrokken en mijn man is weer naar zijn werk gegaan. Hij voelde zich gelukkig weer wat beter al zijn de vlekjes in zijn gezicht gebleven. De huisarts heeft hij maar overgeslagen, hij voelde zich weer goed. Fijn!
Maar oh, wat is het stil in huis... Daar moet ik altijd zo aan wennen. Ik vind het altijd heerlijk als mijn zoon vakantie heeft of zoals nu een lang weekend. Het is me eigenlijk nooit lang genoeg :) zo gezellig!
Ik dacht nog zal ik een beetje aan modderen, maar nee ik wilde toch echt een aantal dingen gedaan hebben vandaag en tussendoor wilde ik rusten.
Ik begon met de woonkamer poetsen, zo goed en zo kwaad als dat lukte. Alles van de Pasen weer opgeruimd, en de tafels, vensterbanken en kasten allemaal nat afgenomen. De planten hebben weer wat water gehad en ik heb een wasje uitgezocht en een was aangezet. Toen had ik het even helemaal gehad, en heb ik eerst maar eens koffie gezet en m'n haakwerk erbij gepakt om even lekker uit te puffen. Daar heb ik echt even de tijd voor genomen. Toen de koffie op was waren de wc's aan de beurt, alle 3 zijn ze weer schoon en fris en daarna heb ik de was buiten opgehangen, het was best fris, maar het waaide en de stoep was droog, dus ik dacht die was wordt vast wel droog. Daarna was het de hoogste tijd om de aardappels en wortels te schillen, daarna nog een peertje en dat was een welkom tussendoortje. Heerlijk zo'n sappig peertje.
Om 11.30uur ging de kookplaat aan en rond 12uur kwam mijn zoon en man thuis voor het eten. Gezellig!
Het eten stond inmiddels klaar om opgegeten te worden. Zalm (vriezer) in de pan, maar zoon lust dat niet dus hij kreeg vissticks uit de oven, aardappeltjes uit de Actifry en gekookte en rauwe wortels, dus voor elk wat wils.
Om 13.00uur vertrokken de beide mannen weer en was het weer stil in huis. Ik had erg veel last van mijn buik en heb nog even snel contact gezocht met het ziekenhuis, maar zij gaven aan: rustig aan doen echt rustig aan! Tijdelijk mag de medicatie iets verhoogd worden. Dus ik heb er maar naar geluisterd. Ik ben op de bank gekropen met een dekentje en heb zowaar ook nog een uurtje geslapen. Dan was het blijkbaar ook wel nodig, want normaal slaap ik nooit overdag. De buikpijn was ietsje minder en ik besloot om mijn zoon samen op te halen en daarna hebben we nog een lekker ijsje gehaald. Dat was erg gezellig!