maandag 24 november 2014

Nog meer knutsels op de planning

Een tijdlang volg ik al het blog van Annemiek.
Misschien ken je het al?
http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/

Het gaat over consuminderen, maar dan echt en dat niet alleen.
Ik volg dagelijks dit blog en doe mee met alles wat er ter sprake komt, nou ja, bijna alles.
Het resultaat is dat er in dit huis, veel meer grip is gekomen op wat er inkomt en uitgaat en dat we bovenal meer genieten van kleine dingen en van het zelf maken.
Zo vind je er bijvoorbeeld ook een recept voor zelf wasmiddel maken met soda en sunlight zeep, werkt super!

De foto's  werken aanstekelijk, kijk zelf maar eens.
Dus wat ga ik de komende dagen doen?
De tuin in, inderdaad, nu maar hopen dat het weer een beetje meewerkt, koud is niet zo erg, ik heb een warme jas :)
Ik hoop de foto's van het resultaat hier te posten.
En nee, ik heb geen aandelen, maar ik volg het met zoveel plezier en ik draag het een warm hart toe,  misschien dat meer mensen dit leuk vinden.

En wat mijn zoon maakte in het kinderatelier:
 
Onze zoon maakte dit tijdens de vrije knutselmiddag in het kinderatelier.
Gemaakt van afvalmaterialen en thuis hebben we het op een dienblad gelegd met daaromheen koffiebonen en waxinelichtjes op kleine glazenschaaltjes. Wat ruikt dat lekker! Het huis geurt naar koffie en mijn zoon is trots en terecht, voor een jongen van net 7 die niet gewend is om naar eigen inzicht te knutselen, (op school altijd met vaststaand eindresultaat en materialen) met spullen die je normaal wegdoet, ik vind het knap. Zeker gezien het feit dat hij knutselen altijd heel leuk vind maar als zijn handen niet kunnen maken wat zijn hoofd bedacht heeft, dan laat hij het vaak laat afweten...
Maar nu, helemaal af, geweldig!
Het glinstert prachtig 's avonds als het donker is en de kaarsjes aan zijn...
Mama is trots. 
Creamiddagje samen met mijn zoon, zie hier het resultaat:

Wat heb je er voor nodig:
1 strokrans
zak pepernoten
lijmpistool
vilt
lege doosjes
inpakpapier.
De werkwijze laat zich gemakkelijk raden, toch?