donderdag 6 september 2018

Herbruikbaar Keukenpapier

Er zijn wel eens van die handdoeken en theedoeken die hun beste tijd wel gehad hebben. Of ze zijn verkleurd of er zit een gat in, dat soort dingen. Maar wat doe je er dan mee. Bij mij belanden ze vaak achter in de kast, achter de bruikbare handdoeken en theedoeken. Maar vandaag deed ik er iets anders mee, ik maakte herbruikbare keukenpapier. Zo hoef ik geen keuken papier meer te kopen en de gebruikte kunnen gewoon met de witte was worden meegewassen. Het grote voordeel is dat je geen afval produceert. De keukendoeken waren er al en had ik anders weggedaan. Ook kan je, als je zelf kleding naait en weleens een proefstuk maakt om te kijken of de pasvorm goed is, gebruiken om deze herbruikbare keukenpapier te maken. Na verloop van tijd als ze niet meer schoon te krijgen zijn, gaan deze naar de garage en worden ze daar nog voor diverse dingen gebruikt en als ze dan echt versleten en op zijn, gaan ze weg. Een mooie manier van hergebruik van spullen die anders weggedaan zouden worden en je hoeft geen geld meer uit te geven aan rollen keukenpapier.

Hoe ik dat deed: 
Je neemt een doek, theedoek met een gat , handdoek verkleurd of met gat, badlaken met een gat, iets wat erg versleten is en vocht kan opnemen. 
Ik nam in dit geval een handdoek die was mee gewassen met de rode was. Het lijkt op de foto wit, maar het is echt roze. Als je een theedoek gebruikt, wat ik ook gedaan heb, dan kan je de stof het beste eerst dubbel vouwen voor het locken/zigzaggen, dan voelt het wat prettiger, maar dat is natuurlijk persoonlijk. 

Ik knipte eerst de zoom en de dikke randen van in dit geval een handdoek af.
Knip de stof dan in het gewenste formaat en lock de randen. Als je geen lockmachine hebt werkt een gewone zigzag-steek natuurlijk ook prima.
Ik heb deze met een ronding gelockt zodat ik maar 1 draadje heb om af te knippen. 

Ik bewaar ze in een pot op het aanrecht, zodat als er iets gepoetst moet worden waar we anders een keukenpapiertje zouden pakken, nu een doekje kunnen pakken en die gooien we dan daarna bij de witte was.



dinsdag 22 mei 2018

Vroeg uit de veren, brood bakken, bandjes maken en een lunch salade

Vanochtend waren we allemaal al heel vroeg uit de veren.
Het was de dag van vertrek voor zoonlief. Hij gaat op schoolkamp.
Spannend hoor en tegelijk ook superleuk.

Zoonlief heeft de afgelopen tijd erg zijn best moeten doen om alles wat betreft de diabetes zelf te kunnen doen. Hij heeft in korte tijd grote stappen gemaakt en dat maakt je erg trots.
Vanochtend stond hij bepakt en bezakt klaar met 2 koffers en een rugtas. Trots als een pauw en met een portie gezonde spanning en een enorme smile op zijn gezicht. Hij had er zo'n zin in. Leuk!
Dus om 06.00uur vanochtend was de hele klas compleet en de buschauffeur startte de bus, nog even zwaaien en weg waren ze.
Gek is dat. Wekenlang werk je samen intensief naar dit moment, om het kamp mogelijk te maken en opeens is het zover en opeens een laatste knuffel en kus en de bus rijd weg. Opeens heb ik nu dus overdag even rustig de tijd om een bericht op dit blog te schrijven. Even niet rennen naar school met insuline of extra waterfles of vragen beantwoorden en bereikbaar zijn. Natuurlijk moet ik nu ook wel bereikbaar zijn, maar er heen gaan hoeft niet. Kan ook niet, want ze zitten op een van de Waddeneilanden.

En zo begon mij best wel productieve ochtend.

Ik bakte een zonnepittenbrood. Op de foto hieronder kan je zien dat het brooddeeg net gevormd is en met de naad naar onder in het bakblik is gelegd:

Ik doe altijd een bakpapiertje in het bakblik. Ik weet dat het niet hoort, maar ik heb 1x met een nieuw bakblik gehad dat het brood vastzat aan het blik. Dat was niet erg grappig en sindsdien gaat er dus altijd een bakpapiertje in, just in case. 
Dan dek ik het deeg altijd af met een stukje huishoudfolie wat ik insmeer met een klein beetje olie zodat het niet aan het deegje plakt. 
Dan keukendoek erover en een babydeken erover:

En zo staat het dan een tijdje op mijn aanrecht totdat het in volume verdubbelt is. Dan in de voorverwarmde oven en met een bakje water onderin zodat er nog een narijs is de oven mogelijk is en dan komt het brood er na 45 minuten zo uit: 


Nu is dat broodbakken al een hele lange tijd een hobby van me, maar door mijn eigen gluten-intollerantie kan ik het zelf niet meer eten. Of het heel verstandig is om met het deeg te werken weet ik niet, maar ziek wordt ik er tot nu toe niet van. Wel was ik heel veel mijn handen tussendoor en na het broodbakken krijgt de keuken een flinke poetsbeurt om alle kruimels weer weg te krijgen. Maar toch is en blijf het heerlijk en leuk en ook makkelijk want nu hoef ik niet bij de bakker in de rij en maak ik het dagelijks brood gewoon fijn zelf. Heerlijk die voldoening als het weer gelukt is.

Glutenvrij brood vind ik een behoorlijke uitdaging. Steeds probeer ik het weer, maar het juiste mengsel heb ik nog niet gevonden. Op de bakdag zelf is het heerlijk, maar het brood wordt snel kruimelig dus glutenvrij brood bestel ik nog altijd op internet.

Ondertussen maakte ik op verzoek voor iemand nog een bandje voor de FreeStyle Libre sensor. Zij had het bandje via Marktplaats bij me besteld. Erg leuk om iemand op die manier blij maken.
Het pakketje ging ook vanochtend vroeg  al op de post. Hieronder een voorbeeld van een bandje voor de FreeStyle Libre. Voor de persoon in kwestie heb ik een andere gemaakt, deze is van mijn zoon:

Ook plukte ik in de moestuin een flinke hoeveelheid peultjes en de 6 dikste bietjes draaide ik uit de grond. Met een kleine draaiende beweging kan je de bietjes die ik per 3 had gezaaid zo los halen zonder de andere bietjes los te maken of te beschadigen. Het bietenblad ging naar de kippen. Die lopen nu gezellig de hele dag door de tuin te kuieren. Gezellig en zo hier en daar verdwijnt er onkruid. Goed bezig dames.
Met een paar aardappeltjes erbij en een bord sla en komkommer hebben we vanavond weer een mooie maaltijd.

Ook mijn lunch was erg smakelijk en anders als anders. Ik heb nog zoveel sla dat ik bedacht een salade te eten. Er waren nog wat stukjes gebraden kipfilet over. Een klein stukje brie en ik had nog een flink stuk komkommer, en een paar walnootjes en een klein beetje bieslook en sladressing erover. Heerlijk was het. Een paar dagen geleden hadden we deze salade en die lijkt op wat ik tijdens de lunch had vandaag:




vrijdag 18 mei 2018

Bandjes maken voor de Free Style Libre Sensor


Sinds onze zoon diabetes type 1 heeft en we erg druk zijn met het uitvogelen hoe je daar het best mee omgaat. Het vingerprikken werd als bijzonder hinderlijk ervaren en zo kwamen we op het gebruik van de FreeStyle Libre uit. Deze geeft meer inzicht in de bloedsuikerwaardes en geeft meer duidelijkheid in hoe zoonlief zich voelt en welke waarde daar bij hoort. Er zijn nog vele ander voordelen te noemen maar het fijnst is dat we hem 's nachts niet meer hoeven wakker te maken om een vingerprik te doen en ook is het fijn dat je zien kan of hij dalend of stijgend is in zijn bloedsuiker.
Erg fijn allemaal, maar ik heb geen aandelen en wil niemand zeggen dat hij of zij dat ook moet doen, in tegendeel, dat mag iedereen voor zichzelf weten.
Voordeel is wel dat het voor kinderen sinds kort vergoed wordt in de basisverzekering en dat is geweldig nieuws natuurlijk.

Maar die sensor raakt ook weleens los en zoonlief woelt 's nachts nogal in zijn bed en dan wil de sensor wel eens eerder losraken als dat we zouden willen. Dan moeten we de sensor steeds vastplakken en dat was ook weer irritant natuurlijk. Dus maakte ik deze bandjes. Die gaan om de arm waar de sensor zit en zo is er net iets meer bescherming. Ook bij het sporten gebruikt zoonlief deze en hij is er erg tevreden over. Voorheen gebruikten we zelfklevende zwachtels, maar die moet je telkens weggooien na gebruik en dat vond ik vervelend, dus maakte ik er zelf 1 op zijn maat.
Inmiddels  heb ik er al meerdere gemaakt en ik hoop dat ik er op een dag ook andere mensen blij mee kan maken.

Meimaand en beestjes




De mei maand is een maand vol met groei en bloei. De beuk is weer in het blad en groeit zelfs al door de openingen in het bankje. De moestuinbak ervoor, groeit ook gestaag. Er staat sla en ui en aardappelen en ertussen staan afrikaantjes en goudsbloemen, maar die zijn nog te klein om te kunnen zien op deze foto.

Ook in de kas groeit alles en we hebben al heel wat zakken sla geoogst. Heerlijke verse sla die 's ochtends geoogst is, 's middags of 's avonds al op je bord ligt. Ik kan eerlijk gezegd haast niet meer zonder en gelukkig hoeft dat ook niet. De sla groeit nog altijd goed. 
Binnenkort zullen in deze kas de tomaten geplant worden aan touwtjes en langzaam maar zeker zal deze saladekas dan veranderen in een tomatenoerwoud ;) 

Ook dit stukje moestuin doet het best goed. Het is een droog stuk grond achter in de tuin. Ik kan er bijna niet met water komen. Dus de gewassen hier zijn bijzonder op zichzelf aangewezen en afhankelijk van regen. Zoals je kan zien doen de aardappels het bijzonder goed hier. De peultjes en doperwten die tegen het gaas aangroeien doen het minder, zij hebben in de bloeiperiode veel water nodig en ik heb ze wel zo nu en dan met de gieter wat water gegeven, maar de tuin en het waterpunt liggen nogal ver uit elkaar en  je kan goed zien dat ze het niet erg leuk vinden daar. Dat gaan we volgend jaar dus anders doen. En zo is het elk jaar kijken, wat gaat wel en wat gaat niet. Overlast van beestjes hebben we nog niet gehad en dat is erg fijn. 

Deze zaailingen moeten de komende tijd allemaal nog hun plekje gaan vinden in de moestuin. Het zijn pompoenen, courgettes, paprika's en tomaten. De tomaten zijn top dit jaar. Ik heb ze klein en mooi compact weten te houden door niet teveel water te geven en voldoende licht. Meestal had ik wat slungelige planten, maar dit jaar niet, weer een stap in de goede richting. 
Ook staan er nog petunia's en een geranium tussen, die moeten nog een mooie pot krijgen gevuld met aarde. Het lukt me niet allemaal tegelijk maar er is al wel een deel klaar:

Aan het houthok waar onze houtvoorraad ligt voor de houtkachel hangen 2 van deze bakken. Het fleurt de boel buiten enorm op. 
Het houthok is vlakbij de waslijn en die ziet er op deze mooie droge dagen vaak zo uit: 
Niets zo heerlijk als fris gewassen was die buiten gedroogd is. Het ruikt anders dan als het binnen gedroogd wordt. Uiteraard gaat binnen drogen op een rekje ook prima, en als het regent doe ik dat ook, maar als ik de kans heb en thuis ben, dan hang ik het liefst de was buiten te drogen.

En het lijkt allemaal mooi en dat is het natuurlijk ook maar haardhout heeft ook zo z'n nadelen kwamen we deze week achter. We hebben eikenhout liggen, dat moet drogen en gaat a.s. winter de kachel in was het plan. En deze week hadden we opeens beestjes in huis. 
Gets beestjes! 
Ja en die vlogen 's avonds rond in de kamer. Ik werd er niet goed van. Hoe kan dat?? Heeft de hond ze mee naar binnen genomen? Waar komen die vandaan? 
En nog erger...... wat is het eigenlijk voor beest? 

Ieehhhhh getsie, ik ben niet zo'n held wat beestjes betreft en dus beest gevangen en in een potje gedaan en  zoeken zoeken zoeken op het internet. Hoe handig dat er internet bestaat! 
En ja, na 2 dagen zoeken, gevonden: de veranderlijke boktor. 
Ik schrok me rot: boktor die eet je huis op, dus de ongediertebestrijder gebeld en die stelde ons gerust. Die beestjes zitten in drogend hout en die komen nu uit en vliegen weg. Die eten niet je huis op, maar gaan gewoon weg of worden opgegeten door insectenetende vogels. 
Dus het viel mee. Maar nu blijkt dat wij die houtblokken waar ze in zaten gewoon in de houtbak binnen hadden liggen. Die beestjes zaten onder de bast van het hout en kwamen uit en vlogen gezellig in onze woonkamer..... dus beestjes gevangen die er nog waren en de houtbak staat nu buiten want ook daar zaten ze in. 
En zo ben je druk met allerlei beestjes. Leuke beestje en minder leuke beestjes. 
De kippen scharrelen lekker buiten en overal waar ik ga gaat dit beestje gezellig met me mee:

Zijn oog is inmiddels rustiger geworden en heeft minder verzorging nodig. Wel weten we inmiddels dat het oog zodanig beschadigd is dat hij er niets meer mee zien kan. Door de beet van een andere hond tijdens een dag dat hij in de hondenopvang zat, is hij in het oog gebeten en daardoor is de pupil in het oog verschoven en ook de lens erachter zit niet meer op de juiste plaats.
Erg naar allemaal, maar Hummer heeft er mee om leren gaan inmiddels. Hij rent weer door de tuin en je merkt niets aan hem. Gelukkig. 








donderdag 10 mei 2018

Thuiskomen

Na al die heerlijke rust van de zee, zoals je in de vorige blogpost kon lezen, was ook het thuiskomen weer fijn. Terug naar je eigen huis en tuin en ook daar geniet ik dan extra van.
De sering bloeit prachtig en ook de rododendrons bloeien. Het lijkt net of wel een week zijn weggeweest, in plaats van een weekendje. Leuk is dat.
Ook de hond was blij weer thuis te zijn. Hij was ondergebracht in het plaatselijke pension en had het reuze naar zijn zin. Zoals je op de foto ziet, houdt hij ook erg van zijn botjes en trots liep hij er een tijdje mee rond alvorens het bot op te eten. Het lijkt net een hond met een sigaar, haha maar geloof me, het is echt een botje. 

Terug thuis betekent ook de dagelijkse dingen die weer starten. De wasmachine ging weer aan, de boel werd opgeruimd en met ons allen hadden we alles in een uurtje weer keurig opgeruimd. Ook werd er weer gekookt, al had ik dat alle dagen op het strand ook gewoon gedaan. Uit eten gaan en  koolhydraten tellen en glutenvrij is best een uitdaging en bleek voor de strandtenten om ons heen zo goed als onmogelijk. Dus werd er gewoon gekookt. Zo wordt niemand ziek en raakt niemand ontregelt en ik vind het ook leuk om te doen.
Het werd roerbakgroente van allerlei groenten die op moesten en daarbij zilvervliesrijst. Heel lekker. 
En nu vanavond zal ik nog de waterkefir die ik al een tijdje bijhoud/voedt/hoe noem je dat? weer van nieuwe voeding voorzien. De waterkefir had ik voor het weekendje weg in de koelkast gedaan met voldoende voeding. Nu gaat het weer in een weckpot met water en suiker en een vijg of dadel of rozijntjes. Dan kan ik over 48 uur weer waterkefir drinken. Water kefir is een probiotische drank met koolzuur en ca. 2 % alcohol wat eenvoudig thuis te maken is. Ik zal er een andere keer eens een blogje over schrijven. 





Even ademhalen..

Afgelopen weekend waren we naar het strand.
We waren hard toe aan een beetje ademruimte, door alle stress van ziek zijn en ziekenhuis en alles wat er bij diabetes type 1 komt kijken. Het hakt er enorm in. Bij zoonlief maar ook bij ons natuurlijk.
Tijd voor een beetje op adem komen was er niet, en ontspannen lukte simpelweg niet meer, dus boekte ik een weekend strand. En het bleek een hele goede zet. Behalve dat we echt even weg waren en tijd voor elkaar hadden, deed het ons allemaal erg goed. Zelfs het weer werkte mee, de lucht was stralend blauw, de zon brandde op onze nog witte benen en we genoten van de rust die de zee als vanzelf te weeg brengt. Heerlijk en zeker voor herhaling vatbaar.

Hieronder een korte impressie:
Het lijkt allemaal erg tropisch, maar erg ver zijn we er niet voor gereden..... Het was gewoon in Katwijk, in een huisje op het strand. We zijn fijn tot rust gekomen, wat ons thuis niet lukte. Een weekendje weg, met wind door de haren en de voetjes in de zee. Het heeft ons allemaal erg goed gedaan. Nu met frisse energie beginnen we aan een nieuwe week.

maandag 30 april 2018

Koningsdag en sla

Sinds ik zo actief was in de moestuin, ondanks de hooikoorts die nu goed onder controle is, hebben we veel slaplanten gezet. Zoonlief wilde graag sla zakken gaan verkopen. Dus nu is het elke donderdag 'sla zakken dag'. De sla wordt geoogst, gewassen en keurig in zakken van 150gram gedaan. Hij verkoopt de zakken voor €1
Oma is inmiddels vaste afnemer wat erg gewaardeerd wordt :)

Maar de dag voor Koningsdag kwamen we zo ongeveer om in de sla en dus plukte ik vele sla blaadjes, ik waste tot laat in de avond de sla tot het schoon was en deed ze in zakken van 150gram. De ochtend van Koningsdag hebben we in 3uur tijd op 1 zak na alles verkocht! Wat was zoon trots. Geweldig dat koppie, onbetaalbaar. Na afloop kocht hij bij een kraam nog turkse pizza's voor de lunch en opgetogen en weer een ervaring rijker gingen we weer naar huis. Daar heeft hij de pizza's heerlijk opgesmuld en volgend jaar..... 'mam, dan gaan we toch weer?'
Nu is het wachten tot de volgende groenten groot genoeg zijn om geoogst te worden. De bietjes zijn al goed op weg, maar het heeft allemaal wat tijd nodig. Voorlopig is het sla en sla en sla ;)


donderdag 12 april 2018

Hooikoorts

Hè, ging het net zo fijn in de tuin, beetje zaaien en aardappels poten, wat denk je........krijg ik hooikoorts!

In het allermooiste seizoen van het jaar, waar ik zo van geniet, ga ik opeens, vanuit het niets, al niezend en hoestend en met een piepstem al happend naar adem de week door..
Gister maar even naar de huisarts geweest en zij vertelde me, na grondig onderzoek, mevrouw u heeft een allergische reactie op het stuifmeel wat ronddwarrelt in de lucht. Hooikoorts. U krijgt tabletten waar u moe van wordt en een neusspray en hopelijk helpt dat.
Mooie boel, daar ben ik weer mooi klaar mee.
Nooit eerder had ik hooikoorts, nooit, maar dat kan zo opeens.

De hond uitlaten is opeens een opgave van jewelste. De lucht prikt in mijn keel, prikt in mn ogen en door de neus ademen gaat niet. Nu hou ik niet zo van klagen, maar ik moet nu echt even een oplossing gaan bedenken voor mijn zaailingen en alles wat ik nog moet doen op de tuin. Voorzaaien binnen is geen probleem en ik denk dat ik dat vandaag maar ga doen, tussen de afspraken in, want de agenda staat zo vol, maar ze moeten naar buiten, dus ik ga maar een regendansje doen denk ik :) en hopen dat het gaat regenen en dan in de regen naar buiten, dat zal vast beter gaan. Ik hoop maar dat de tabletten snel gaan werken, en voorlopig ben ik vooral binnen.

Maar zoals bij elk nadeel, zijn er ook voordelen. Opeens heb ik tijd om na te denken, de drukte rondom de diabetes van mijn zoon waar ik ook erg druk mee ben, een beetje te laten bezinken. Tijd voor bezinning en plannen maken.... met zakdoeken onder handbereik ;)

zaterdag 7 april 2018

Lente!

Het is zover, de Lente is begonnen.
Op de foto de eerste uitloper van de bessenstruiken.
Wat hou ik ervan.
De eerste blaadjes, de eerste zon, na een lange lange winter.
De Lente is mijn favoriete seizoen. Alles begint weer te leven en in alle hevigheid barst het voorjaar los. Onkruid groeit weelderig, dat is dan weer iets minder leuk, maar verder begint alles weer. Daar kan ik zo van genieten... Het geeft moed, en vertrouwen in mijn geval.

De tuin heeft ook andere voordelen heb ik gemerkt, behalve dat je lekker buiten bezig bent wat natuurlijk ook gezond is, heelt het gewroet in de aarde ook je zorgen, pijn en verdriet. Gewoon met de handen in de aarde, poten, zaaien en zien hoe alles leeft en het gaat vanzelf beter. Mijn hoofd wordt langzaam rustiger en ik geniet van het getjilp van de vogels, de egel die voorbij scharrelt en de hond die me altijd overal volgt en vol aandacht kijkt wat ik aan het doen ben. De bloemen van de narcissen en hyacinten overal in de tuin. De kleurenpracht van de viooltjes die overal in de tuin onder de bomen mooi staan te wezen. Dat ziet er gezellig uit en kan ik echt van genieten.

Gisteren heb ik de aardappelen in de moestuin gelegd. Diep onder de aarde. Het waren Roseval en Pink Fire en Ratte d'Ardeche aardappelen. De gewone biologische aardappelen gaan als het lukt vandaag de grond in.  De Roseval, Pink Fire en Ratte aardappelen zijn bij wijze van experiment. Van alle soorten had ik er maar 5. Van de gewone heb ik er 50. En nu maar hopen dat het aardappelen worden.


Verder gingen ook de kapucijners en peultjes, die ik binnen had voorgezaaid, de grond in. Dat voorzaaien van peultjes en kapucijners doe ik in closetrolletjes gevuld met aarde. Die gaan dan met z'n allen in een plastic bak. Zaden erin, 1 per closetrolletje en nu ze zo mooi waren opgekomen met closetrolletje en al de grond in. Er zaten al mooie wortels aan de plantjes die al deels door het closetrolletje staken. Door ze met closetrolletje en al dicht tegen elkaar in de grond te zetten, hoop ik dat ze geen schade oplopen aan de wortels en dus vrolijk verder gaan met groeien.
We zullen zien.
Hopelijk blijven de duiven er vanaf, want die houden ook wel van een groen blaadje. Misschien moet ik er een net over spannen, maar ik vind het altijd zo zielig als er een vogel in verstrikt raakt. Dat is ooit eens gebeurd, ik kon het arme beestje nog net redden door hem of haar uit het net te knippen met een schaar en de draden uit de veren te verwijderen. Ik zal het nooit vergeten, maar het beestje vloog gelukkig weer vrolijk verder. Dus netten spannen, ik weet dat als ik iets wil meehebben van de oogst ik het waarschijnlijk wel zal moeten doen, maar ik moet wel eerst even heel veel moed verzamelen... Misschien ook maar beter van niet. Stel je voor: een moeder of vader vogel met een nest vol jongen, die verstrikt raakt in jouw net.... Brrrrr
In elk geval ga ik aan de achterkant van deze kapucijners en peultjes ook nog zaden in de grond leggen. Zodat straks aan beide zijden van het gaas peultjes en kapucijners groeien en mochten ze dan opgegeten worden, zaai ik wel weer bij. Er zijn nog voldoende zaden in het zakje zag ik.


Na  al die noeste arbeid was het fijn even uit te puffen.
Wat valt dat weer tegen zo aan het begin van het tuin seizoen.
Mijn lichaam niet meer gewend aan gieters sjouwen en bukken en lopen en onkruid plukken (het leek ook wel of er hele struiken ondergronds groeiden... pffff) hele bakken onkruid heb ik geplukt. De moed zou je haast weer in de schoenen zakken ;)
Gelukkig schijnt de zon en wil ik hoe dan ook naar buiten. De tuin in, en ja onkruid hoort erbij, als je lekker wil eten, moet het onkruid weg om ruimte te maken voor de groente. Zeker als je zoals ik niet wil spuiten met vergif, maar biologisch wil moestuinieren dan zul je moeten plukken plukken en plukken en schoffelen en harken tot je een ons weegt (dat kan in mijn geval met mijn postuur heel lang duren :)) haha. 
Dus vanavond weer vroeg het nest in en morgen weer fris opstaan, met een nieuwe dag voor de boeg vol plannen, zaaiwerk, aardappels poten, zaailingen verzorgen, verspenen en uitplanten. En natuurlijk ook de voetbalwedstrijd kijken van zoonlief en zijn team. Heerlijk druk programma, maar wel fijn allemaal buiten. En natuurlijk op z'n tijd een kop koffie in de zon met de beentjes omhoog :)
Iedereen een fijn weekend en geniet van het mooie weer!