woensdag 12 juli 2017

Zomervakantie en Kerstkleed

De zomervakantie is aangebroken.
Op vakantie gaan we niet, dat zit er dit jaar echt niet in, maar low-budget uitjes staan zeker op het programma.
Op de eerste vakantiedag zijn zoonlief en ik samen naar het Kristalmuseum geweest. Prachtige stenen hebben we gezien en uit allerlei landen. De kosten vielen enorm mee, dus we namen een kopje koffie en wat te drinken met een stroopwafel. Zoons favoriet. We deden een speurtocht en al speurend leerden we van alles over al dat prachtige gesteente, mineralen en ook fossielen die in onze aarde verborgen liggen. Prachtig om te zien en zoon smulde van alle informatie en kennis die daar te vinden was. Ter afsluiting mocht zoon nog een aandenken kiezen, het werd een doosje met kleine steentjes. De steentjes in de zakjes had hij gevonden tijdens het goudwassen, wat je in het museum ook kon doen. Stukjes pyriet en kleine edelsteentjes vond hij en dat mocht mee naar huis. En zo was onze eerste dag al snel gevuld.


Verder bakten we nog koekjes en bakten we een groentetaart als avond eten, gewoon van bladerdeeg, 3 eieren en een pakje slagroom en geraspte kaas. De kaas was gewoon een oud stukje wat nog over was en niet meer zo smaakt op een boterham. Het recept had ik gezien bij Aad-actief (Google maar, dan vind je het wel). De taart was heerlijk, al ben ik de foto vergeten te maken en er bleef niets over. De koekjes smaakten ook erg goed. Heerlijke roomboterkoeken. Ze waren wat groot uitgevallen, maar dat geeft niks.



Op deze 2e dag van de vakantie werd onze zoon uitgenodigd om 's middags bij een vriendje te komen spelen en logeren, dus ja.. dan maak ik tijd om te naaien :)
Ik wilde de korte broek voor zoonlief afmaken. Het patroontje heb ik dit keer niet zelf getekend, maar vond ik in het blad: La maison Victor 3-2017, Lulu-broek (deze heb ik verkort en iets ingenomen heb, omdat ik simpelweg niet meer stof had. Ook heb ik al eerder de lange broek van dezelfde stof en hetzelfde patroon voor zoon gemaakt, welke met heel veel plezier gedragen wordt, gewoon met een wit shirt erop. Staat erg leuk!)
Het broekje maakte ik van de restjes van zijn joggingbroek. Het patroon wijst zich vanzelf en het broekje is erg snel te naaien. De stof lijkt op zijn kop, maar dit is op verzoek zo gedaan. Als zoon het broekje dan aanheeft, kan hij zelf de tekst lezen.
De broekspijpjes waren wat kort, maar meer stof had ik niet. Ik maakte ter verlenging van de broekspijpen een valse naad van een reepje stof wat ik nog had. Nu is de stof helemaal op. De naden heb ik gelockt. Dat was eigenlijk niet nodig, maar ik was toch bezig en wilde ook even weten hoe de lockmachine zich gedraagt met zachte rekbare stoffen, maar het ging prima. En zoon blij met deze zachte korte broek met een plooi in het voorpand en met steekzakken. Niet geschikt voor de warmste dagen van het jaar, doordat het stofje wat warm is, maar wel fijn soepel en zacht. Dat draagt heerlijk, want bij het tussentijds passen, wilde hij het broekje al niet meer uit ;) Heerlijk om in de vakantie te dragen.

Vandaag dag 3 van de vakantie. Zoon is nog bij het vriendje en ik ben dan altijd een beetje van de leg. Ik heb hem het liefst bij me, maar ik gun hem ook het plezier van spelen en logeren, maar het is zooooo stil. Vanavond komt hij fijn weer thuis.
Ondertussen was ik, nadat ik de bovenverdieping had gesopt en gestofzuigd en ook de trap had afgesopt en de wc's had schoongemaakt, naar mijn naaikamer/naaiatelier gegaan en begon ik aan korte broek nr.2 van hetzelfde Lulu broekje van La Maison Victor 3-2017, want het naait erg makkelijk en snel. Daarvan zal ik binnenkort foto's maken.

Tussendoor rommelde ik wat in mijn naailes-tas en zie daar: het vergeten kerststofje wat een kerstkleed had moeten worden.... vorig jaar... oeps.
Dus heb ik meteen maar even een afwerkrandje gestikt met mijn naaimachine en daarna heb ik de stof in de wasmachine gedaan. Het is altijd verstandig om de stof even te wassen om krimp te voorkomen. Vaak vergeet ik dat..... maar dit keer niet. Nu hangt de stof te drogen. Dat gaat wel even duren, denk ik. Het regent hier al heel de ochtend en zoals het er nu uitziet gaat het ook nog wel even duren voordat het ophoud met regenen. De lap stof hangt boven over de reling van de trap te drogen. Komt goed. Als de stof droog is het een kwestie van even de tafel opmeten, en de stof even strijken en knippen indien nodig en vervolgens een nette zoom erin leggen. In de hoeken zou er dan nog een Engels hoekje kunnen, om het helemaal perfect te maken. Of ik dat ga doen... dat weet ik nog niet. Eerst maar even laten drogen en ondertussen korte broek 2 afmaken. Gelukkig duurt het nog even voordat het Kerst is ;)


woensdag 28 juni 2017

Courgettesoep, zelf brood bakken en zelfgemaakte eiersalade

Het was een heerlijke dag gister. Niet zo zeer omdat het weer lekker was, nee ik was weer eens als vanouds aan het rommelen in huis. Samen met manlief liepen we onze gebruikelijke rondes met de hond, deed de was en de strijk en ondertussen plukte ik de courgettes in de moestuin samen met een aantal uien die toch een beetje te dicht op elkaar stonden, maar nu al prima zijn om te gebruiken. Ik besloot een courgettesoepje te maken. Heel simpel, ik zal het recept geven:

Een aantal kleine courgettes, of 1 grote
2-3 uien
2-3 teentjes knoflook, naar gelang je dat lekker vind. 1 of geen kan natuurlijk ook ;)
beetje olijfolie om bovenstaand in aan te bakken tot het een beetje kleurt.
2 liter bouilon. Ik gebruikte blokjes, maar je neemt wat je lekker vind.

Laat alles garen en tot slot de staafmixer er door en je kan eten.
Natuurlijk kan er ook nog best een aardappel of 2 door voor een beetje meer stevige soep, die je dan mee blendert, maar daarvoor was ik te lui :)

Daarnaast bakte ik speltbrood gewoon zelf, de avond ervoor begon ik met het maken van een poolish. Een vrij nattig voordeeg. Ik bak met grote regelmaat zelf ons dagelijks brood, dan weer van een kant en klare mix van de molen, dan meng ik het meel en bloem weer zelf, heel verschillend. Nu was ik op zoek gegaan naar een simpel recept voor Speltbrood zonder suiker, en wat bovendien de tijd krijgt om te rijzen. Dat vind ik belangrijk. Geen snel snel brood maar gewoon goed brood zonder suiker, wat rustig brood mag worden. Tussen de bedrijven door een keer kneden en vouwen en rijzen en nog eens rijzen en bakken.
Het brood was erg smakelijk, en verdween als sneeuw voor de zon. Ik ben vergeten een foto te maken van de broden, maar ze zagen er erg mooi uit. Ik heb er 2 gemaakt. 
Hieronder een foto van het deeg, dat rijst onder een laagje huishoudfolie.

En ook maakte ik nog een eiersalade. Dat kwam zo. Ik had nog 2 gekookte eieren. Maar met 2 personen en 3-4 boterhammen lukt dat niet om die volledig te bedekken daarmee. Dus ik dacht ik maak eiersalade. Ik hakte met een mes het ei in stukjes en deed het in een kommetje.
Ik voegde daar aan toe:
-1flinke eetlepel mayonaise
-1flinke eetlepel Griekse yoghurt
- en een klein theelepeltje franse mosterd
- beetje bieslook erboven aan stukjes knippen met een schaar
Goed roeren en dan wordt het zo:

Zie daar, één van de overheerlijke zelfgebakken boterhammen met zelfgemaakte eiersalade van onze eigen kippetjes. En er was nog salade over, voor 's avonds bij de soep met een plak brood. De soep was voor ons 3 ook wat veel, dus er is een voorraadje de vriezer in gegaan. Altijd handig voor als ik eens wat minder tijd heb en toch een soepje wil, als voorgerecht of als lunch.







zondag 11 juni 2017

Heerlijke zondag, in alle rust, rustig genieten

Wat was deze zondag heerlijk :)


We hadden geen verplichtingen en zoals ik gister schreef had ik me verheugd op een dagje in de tuin met een boek. En dat is gelukt! :)
Heerlijk was het in de tuin, in de ochtend heerlijk ontbijten in alle rust. En zo lang mogelijk in de schaduw van onze tuin vertoefd en ook later verplaatste ik steeds weer mijn stoel naar de schaduw. Ondertussen snoepte ik de besjes van de aalbessenstruik. Heerlijk zuur en behalve de vogels is er hier in huis niemand die ze lust. Ik wel, heerlijk zijn ze. Mooie grote rode besjes. Wat een feest! Ook de aardbeien rijpen goed en die lusten ze hier wel. Ze verdwenen als sneeuw voor de zon, ik had geen tijd voor een foto.

's Middags bakten frikadellen op de mini-BBQ. Niet zo gezond maar best lekker voor een keer. En later bakten we op dezelfde BBQ een glutenvrije diepvriespizza. Dat ging prima, op onze pizzasteen die we eigenlijk nooit eerder hebben gebruikt. Het was een beetje een gepruts. Moet het vuur eronder branden, of juist niet? De steen moet opwarmen, dus we hebben hem met hout opgestookt en een vuurvaste glazen deksel over de pizza gelegd en dat was maar goed want het rookte een beetje. Gelukkig smaakte  het heerlijk!

Toch begon het tegen het einde van de middag nog wat te regenen, niet erg, wel fijn juist want de hitte vind ik niet zo fijn. Onder het afdak hebben we heerlijk gezeten met een boekje en een kopje koffie, heerlijk in de wind. Super genieten!

Nu is de dag bijna ten einde. Ik heb nog wat houtblokken op het vuur gelegd, dadelijk nog heel even buiten zitten en dan hup naar bed. Morgen is het weer een drukke dag. Zoonlief gaat weer naar school en ik heb een dagje in de tuin gepland. Oh en ook moet ik dringend weer sla oogsten ;)
Het gaat maar door allemaal. Leuk!
Fijne zondagavond.



zaterdag 10 juni 2017

Waterpokken tuin en sla enzo

De waterpokken zijn aan het verdwijnen. Na dagenlang 3x per dag elk waterpokje met schuim te hebben behandeld verdwijnen de pokjes nu 1 voor 1. De grote duren ietsje langer maar het zijn allemaal korstjes geworden en die vallen er nu vanaf. Nog even en het is weer voorbij en is zoonlief weer een paar antistoffen rijker. We moeten het maar positief bekijken.

De tuin krijgt stukje bij beter een mooier uiterlijk. Oude lelijke planten worden uitgeschept en nieuwe compost en kleine lavendelplantjes komen erin. We kochten er 24 en het is nu een mooie rij geworden. Ook op een ander deel van de tuin schreef ik al eerder dat we nieuwe plantjes hadden neergezet. Heel mooi allemaal, maar die kleine jonge plantjes zijn nog niet zo sterk en zelfstandig dat ze geen water nodig hebben. Ondanks de regen die viel, bleven die plekken vrij droog en dus heb ik ze vandaag weer goed besproeid.

De zonnebloemen beginnen goed te groeien en wat ook erg leuk is om te melden, we hebben elke dag sla. Ik zaaide in april slazaadjes en plantte ze vervolgens uit. Alleen in de kas staan er al 42, onder, tussen en naast de tomaten. De 1 groeit harder dan de ander, dus de oogst spreid zich vanzelf ook een beetje en dat is fijn.
Gelukkig lust iedereen hier sla, anders zou ik nog een kraampje moeten beginnen ;)  al is dat misschien ook wel leuk, een kraampje aan de weg. Wie weet.
Dus elke dag bijna sla.
Sla bij de boontjes, sla bij de doperwten en sla bij de macaroni en ook de cavia's weten wel raad met wat sla blaadjes. Heerlijk vinden ze het! Ook wortels en appelschilletjes en peterselie is erg favoriet bij de cavia's. Zo gauw ze de keukenlade horen opengaan, beginnen ze luid te piepen. Alsof ze willen zeggen vergeet ons niet! Tuurlijk vergeet ik ze niet. Een paar keer per dag krijgen ze van mij wat groenvoer. Zoonlief geeft ze elke ochtend hun gewone brokjes en natuurlijk krijgen ze ook elke ochtend een flinke hand hooi. Zoonlief verzorgd ze goed en dat is mooi om te zien.

Morgen schijnt het een mooie zonnige dag te worden. Ik had het plan gevat om daar eens van te gaan genieten. De agenda's staan hier boordevol en een vrij weekend moet je met een lampje zoeken. Morgen staat er vooralsnog niets. Dat is fijn voor een keer, en als dan ook het zonnetje nog gaat schijnen, wat willen we dan nog meer? Een fijne zondag alvast!

donderdag 8 juni 2017

Afscheid van Poes

Poes wilde niet eten, haalde overal haar neus voor op zoals in het vorig blog staat te lezen.
Dierenarts bezoeken volgden bijna dagelijks. Noodvoer en medicatie tegen nierziekte een eetlustopwekkend middel en spuit voor het hongergevoel, bloedonderzoek, alles hebben we gedaan, maar het mocht allemaal niet baten. Poes hebben we gister moeten laten inslapen.
Ze had nierfalen, zo blijkt uit het bloedonderzoek.
Haar nier waarden waren 10x zo hoog als normaal. Ze voelde zich echt niet lekker, ze kon amper nog op haar pootjes staan, zo zielig. Gelukkig is ze heel rustig ingeslapen in haar eigen mandje.
Lieve poes, ze was 12 jaar bij ons en nu is het gemis groot.
Elke keer denk ik waar is ze?
De verzorging was de laatste dagen ook zo intensief...
De tijd zal de wonden helen, zeggen ze.
Ze is voor altijd in mijn hart.

donderdag 1 juni 2017

De tuin in beeld, weinig woorden, waterpokken, plek tekort en planningsprobleem en een poes die niet wil eten


Welkom!

Vandaag een kort inkijkje in onze tuin, hoe die er op dit moment bij ligt.
Ik heb weinig tijd om een groot bericht te schrijven, omdat ik nog een heleboel plantjes wil inplanten en natuurlijk onkruid moet wieden, al stel ik dat klusje al dagen uit...
Reden daarvoor is dat onze zoon de waterpokken heeft. Hij zit helemaal onder de bultjes en bobbeltjes en rode vlekjes en het jeukt erg.
Maar goed, het levert antistoffen op en het hoort erbij, iedereen krijgt het een keer, maar vervelend is het wel. Krabben mag natuurlijk niet, maar dat is wel het liefste wat hij zou willen doen. Gelukkig bestaan er middeltjes tegen de jeuk, een soort schuim, waarvan het eerst erger en later minder word.
Gelukkig heeft hij geen koorts.

Voor nu, veel plezier met kijken naar de plaatjes van onze tuin.
Als ik de achterdeur uitstap zie ik dit:

 Op de boog groeit de klimroos, aan beide kanten 1 en eronder komt de oost Indische kers alweer op.

 
Stamroos in bloei


De rozenboog in de tuin. De boog bezwijkt inmiddels bijna onder het gewicht van deze niet prikkende klimroos.
De rododendrons staan in bloei.
 De moestuin, met sproeier ;)
 Rechts de aardappelen en aan de linkerkant de verschillende verhoogde bakken.
Sla en munt.
Doperwten en als je ze jong afplukt.... kan je ze eten als peultjes. Ook erg lekker.

In de kas staan aan de rechterkant de tomaten, al is het niet best te zien.
Links nog diverse sla soorten en 3 spitskolen.

Ik heb geen idee wat dit voor boom/struik is, maar hij bloeit erg mooi vind ik.

Dezelfde boom/struik.

De petunia bak met wat andere plantjes hangt gezellig onder het afdakje.

Ook staan daar de paprika planten en nog 24 tomatenplanten. Geen idee waar ik die moet laten, want ik heb geen plek meer in de kas. Ik heb daar sowieso geen plek. Ik moet eerst nog plek maken om de paprika planten aan de linkerkant te kunnen planten. Dat gaat krap worden en ik breek er al weken mijn hoofd over. Hoe ga ik dit oplossen? Waar ga ik al die planten laten?
De conclusie: Ik heb een beetje een planningsprobleem.
Ik had bedacht, als de sla en raapsteeltjes op zijn kunnen daarin de paprika's, maar het werd laat voorjaar en bleef lang koud waardoor alles later was. De paprika planten heb ik binnenshuis opgekweekt en hadden geen last van de kou... Daardoor past het niet echt.
Ook de aardappelplanten hebben geleden aan de lange periode van koude nachten. Want daar had ik de pompoenplanten bedacht, maar die staan dus ook nog te wachten tot die aardappels klaar zijn om te oogsten. Dat past dus niet.
Ik moet daarom elders in de tuin een stuk gaan vrijmaken voor de pompoenplantjes, courgetteplanten en komkommerplanten en stokbonen en ook nog de tomaten moeten ergens de grond in, want erg lang kan ik daar niet meer mee wachten, het wordt tijd dat ze de wortels uitspreiden en grote planten gaan worden. Dat wordt nog even speuren en organiseren. Dat hoort een beetje bij de tuin. Je weet nooit wat er gaat doen, hoe het loopt en wat wordt opgegeten en aangegeten etc. etc. etc.
En toch blijft het leuk :)
Vandaag oogstte ik onze 2e komkommer. Leuk! En Lekker! Maar die komkommer staat dus, wegens plek tekort, tijdelijk in een bak, dat is niet ideaal, maar de plant maak als een malle komkommertjes. Maar ook zij zal de grond in moeten om gezond te blijven.... Waar? Ik ga speuren...
Ook zal ik deze week onze 1e courgette gaan oogsten van onze 1e normale courgetteplant die wel keurig met haar worteltjes in de aarde staat. Wat een rijkdom!

Poes is goed in slapen en in standbeelden nadoen, en soms is ze de weg een beetje kwijt. Dan gebruikt ze de deur ipv het kattenluik of een openstaand raam. Maar ja, ze is ook al oud en slaapt zoals je ziet graag buiten in het zonnetje op de stoep of op een stoel en ook is ze graag bij me in de buurt als ik buiten aan het rommelen ben of koffie drink buiten in de zon. Dat is erg gezellig en leuk allemaal, maar de laatste tijd valt ze af. Steeds beter zie je haar botjes en steeds meer probeer ik er eten in te krijgen, maar mevrouw haalt haar neus voor bijna alles op. Brokjes en natvoer, ze wil er niets van weten en draait me de rug toe. Heel af en toe een paar brokjes, als ze gevoerd wordt,  maar het houdt allemaal niet over. Verder lijkt er niets aan de hand, drinkt normaal, plast en poept normaal, wil aandacht en krijgt dat ook, maar iets eten.... bijna niet. Nou heeft ze dat nooit heel veel gedaan, maar nu wordt het toch echt te erg. Daarom ging ik vandaag naar de dierenarts en was uiteraard een fortuin kwijt. Maar als ik haar daarmee help heb ik het er allemaal voor over. Ik heb haar tenslotte in huis genomen en dus probeer ik zo goed als mogelijk voor haar te zorgen. Ze is al 12 jaar en dus een oude dame, maar er moet wel eten in. De dierenarts vertelde dat het waarschijnlijk nierziekte is, en dus heb ik ander speciaal voer meegekregen en heeft ze nu medicatie daarvoor en ook een soort astronautenvoer voor katten om een beetje aan te sterken. Nu maar hopen dat ze er iets van gaat eten. Op het moment eet ze alleen iets als ik haar voer, dat doe ik maar omdat er toch echt iets in moet. Maar ja, uiteindelijk moet ze het wel weer zelf gaan doen. Zorgenkindje is ze op het moment... Ik hoop maar dat ze er bovenop komt.



 



maandag 15 mei 2017

Tuindag

Vanochtend in alle vroegte gingen we naar het tuincentrum. Nou ja, tuincentrum. De lokale kweker. En ik ben groot voorstander van lokaal kopen.  Heel prettig en fijn. Bijkomend voordeel is dat ze veel zelf kweken en de prijzen laag zijn. Kunnen wij de boel voor weinig geld toch erg gezellig maken. Iedereen blij!
Normaal gesproken zou ik bezoekje aan de kweker alleen gedaan hebben, maar nu we beide thuis zijn is het soms ook wel handig, een paar extra handen.
We hebben van allerlei plantjes gekocht. Gewoon van die gezellige petunia's en geraniums. Je kent het wel.
Maar de kluitjes van die arme plantjes waren kurkdroog. Ik zette ze in schalen gevuld met water en daar hebben ze vanaf vanochtend tot nu gestaan. Morgen ga ik ze in bakken zetten. Een enkeling is al geplant, maar de meeste moesten echt eerst even wat water opslurpen en het leek of ze even vergeten waren hoe dat ook alweer ging. De een had het sneller voor elkaar dan de ander maar de snelle slurpers staan netjes in een bak of pot.
Op deze foto zie je de hangverbena, met geranium en een of ander zilverkleurige hangplant waarvan ik de naam ben vergeten. De bloembak aan het houthok. Hiervan hangen er 2, elk aan een kant met de deur in het midden. Beide bakken zijn qua beplanting gelijk.

Bij het kippenhok staat ook een pot gevuld met lobelia, spaans margrietje, petunia en verbena.
Het lijkt nog wat treurig maar de plantjes gaan groeien en dan hebben ze de ruimte in de pot wel nodig. De potten vulde ik deels met aarde uit de tuin en deels met potgrond.
En eindelijk hebben we onze minituin langs de muur aangepakt. Dat  tuintje bestaat uit 2 stukken van elk een meter of  6 lang en een halve meter breed, denk ik.  Lange tijd stond er niks. Er groeide ook niets, behalve onkruid en dat staat zo slordig en ongezellig. Waarom we er niets aan deden? We wisten niet goed wat er zou kunnen groeien. De grond is vrij arm, er komt alleen ochtendzon in dit stukje tuin en dat maakte het toch lastig.
Wat zetten we er neer: Lavendel? Of een-jarig bloemenzaad? Of rozen? Of rotsplantjes?
Ja lavendel dat is altijd leuk, dat heeft er in het verleden ook gestaan, maar de planten waren verhout en niet mooi meer en hingen helemaal over het stoepje heen. Dat was nog niet het ergste. Het meest vervelende is dat de planten dicht bij de uitlaat van de pelletkachel stonden, die vlakbij uit de muur steekt. Er komen soms vonken uit en als je daar een mooie droge lavendelplant vlakbij hebt staan, wordt ik toch wat nerveus daarvan. De boel zal maar per ongeluk gaan branden. Ik moet er niet aan denken.
Dus het werden schaduwplanten met zo hier en daar een lavendel, maar vooral bloeiende bodembedekkers en wat groenblijvende struikjes. De hele dag zijn we daarmee bezig geweest.
Eerst de arme grond afgraven, rommel zoals puin uit de grond halen en nieuwe grond toevoegen en vermengen, plantjes zetten en watergeven en weer vegen. Het kostte heel wat zweetdruppeltjes op deze toch best warme dag, en op de foto lijkt nog niet veel, maar ik ben er heel gelukkig mee.
Het mooiste is nu dat als ik uit de achterdeur naar buiten loop, ik hier altijd langskom. Erg blij wordt ik ervan!
Ik heb er ook een kabouterlampje neergezet en een klein huisje met een rood dak op een paal. Dat huisje heb ik gevuld met stro. Ik hoop dat de oorwurmen en lieveheersbeestjes dat huisje nu in gebruik gaan nemen. Dan hebben we de natuurlijke bestrijders van bladluis dichtbij de hand. Ik zag dat de net uitgelopen jonge beukhaag al flink onder de bladluis zit en ook de knoppen van de rozen, klimrozen en ook de stamrozen zitten onder. Ik hoop dat de rozenknoppen niet verloren zijn.
We wachten het af en ondertussen even op zoek naar een natuurlijk bestrijdingsmiddel.  
Morgen ga ik weer verder met het vullen van de bakken, potten en andere bloempotjes. De petunia's staan nu nog in de schaal met water, samen met de verbena en lobelia. Kunnen ze nog fijn een beetje water opnemen voor ze morgen in de pot gaan.


Ochtendwandeling in de lente

Tijdens een ochtendwandeling deze week, genoot ik van al het moois wat de lente te bieden heeft. Ik kan zo genieten van het voorjaar. Alle bomen lopen weer uit, de plantjes schieten uit de grond en de zon schijnt. Wat een geluk!