dinsdag 22 mei 2018

Vroeg uit de veren, brood bakken, bandjes maken en een lunch salade

Vanochtend waren we allemaal al heel vroeg uit de veren.
Het was de dag van vertrek voor zoonlief. Hij gaat op schoolkamp.
Spannend hoor en tegelijk ook superleuk.

Zoonlief heeft de afgelopen tijd erg zijn best moeten doen om alles wat betreft de diabetes zelf te kunnen doen. Hij heeft in korte tijd grote stappen gemaakt en dat maakt je erg trots.
Vanochtend stond hij bepakt en bezakt klaar met 2 koffers en een rugtas. Trots als een pauw en met een portie gezonde spanning en een enorme smile op zijn gezicht. Hij had er zo'n zin in. Leuk!
Dus om 06.00uur vanochtend was de hele klas compleet en de buschauffeur startte de bus, nog even zwaaien en weg waren ze.
Gek is dat. Wekenlang werk je samen intensief naar dit moment, om het kamp mogelijk te maken en opeens is het zover en opeens een laatste knuffel en kus en de bus rijd weg. Opeens heb ik nu dus overdag even rustig de tijd om een bericht op dit blog te schrijven. Even niet rennen naar school met insuline of extra waterfles of vragen beantwoorden en bereikbaar zijn. Natuurlijk moet ik nu ook wel bereikbaar zijn, maar er heen gaan hoeft niet. Kan ook niet, want ze zitten op een van de Waddeneilanden.

En zo begon mij best wel productieve ochtend.

Ik bakte een zonnepittenbrood. Op de foto hieronder kan je zien dat het brooddeeg net gevormd is en met de naad naar onder in het bakblik is gelegd:

Ik doe altijd een bakpapiertje in het bakblik. Ik weet dat het niet hoort, maar ik heb 1x met een nieuw bakblik gehad dat het brood vastzat aan het blik. Dat was niet erg grappig en sindsdien gaat er dus altijd een bakpapiertje in, just in case. 
Dan dek ik het deeg altijd af met een stukje huishoudfolie wat ik insmeer met een klein beetje olie zodat het niet aan het deegje plakt. 
Dan keukendoek erover en een babydeken erover:

En zo staat het dan een tijdje op mijn aanrecht totdat het in volume verdubbelt is. Dan in de voorverwarmde oven en met een bakje water onderin zodat er nog een narijs is de oven mogelijk is en dan komt het brood er na 45 minuten zo uit: 


Nu is dat broodbakken al een hele lange tijd een hobby van me, maar door mijn eigen gluten-intollerantie kan ik het zelf niet meer eten. Of het heel verstandig is om met het deeg te werken weet ik niet, maar ziek wordt ik er tot nu toe niet van. Wel was ik heel veel mijn handen tussendoor en na het broodbakken krijgt de keuken een flinke poetsbeurt om alle kruimels weer weg te krijgen. Maar toch is en blijf het heerlijk en leuk en ook makkelijk want nu hoef ik niet bij de bakker in de rij en maak ik het dagelijks brood gewoon fijn zelf. Heerlijk die voldoening als het weer gelukt is.

Glutenvrij brood vind ik een behoorlijke uitdaging. Steeds probeer ik het weer, maar het juiste mengsel heb ik nog niet gevonden. Op de bakdag zelf is het heerlijk, maar het brood wordt snel kruimelig dus glutenvrij brood bestel ik nog altijd op internet.

Ondertussen maakte ik op verzoek voor iemand nog een bandje voor de FreeStyle Libre sensor. Zij had het bandje via Marktplaats bij me besteld. Erg leuk om iemand op die manier blij maken.
Het pakketje ging ook vanochtend vroeg  al op de post. Hieronder een voorbeeld van een bandje voor de FreeStyle Libre. Voor de persoon in kwestie heb ik een andere gemaakt, deze is van mijn zoon:

Ook plukte ik in de moestuin een flinke hoeveelheid peultjes en de 6 dikste bietjes draaide ik uit de grond. Met een kleine draaiende beweging kan je de bietjes die ik per 3 had gezaaid zo los halen zonder de andere bietjes los te maken of te beschadigen. Het bietenblad ging naar de kippen. Die lopen nu gezellig de hele dag door de tuin te kuieren. Gezellig en zo hier en daar verdwijnt er onkruid. Goed bezig dames.
Met een paar aardappeltjes erbij en een bord sla en komkommer hebben we vanavond weer een mooie maaltijd.

Ook mijn lunch was erg smakelijk en anders als anders. Ik heb nog zoveel sla dat ik bedacht een salade te eten. Er waren nog wat stukjes gebraden kipfilet over. Een klein stukje brie en ik had nog een flink stuk komkommer, en een paar walnootjes en een klein beetje bieslook en sladressing erover. Heerlijk was het. Een paar dagen geleden hadden we deze salade en die lijkt op wat ik tijdens de lunch had vandaag:




vrijdag 18 mei 2018

Bandjes maken voor de Free Style Libre Sensor


Sinds onze zoon diabetes type 1 heeft en we erg druk zijn met het uitvogelen hoe je daar het best mee omgaat. Het vingerprikken werd als bijzonder hinderlijk ervaren en zo kwamen we op het gebruik van de FreeStyle Libre uit. Deze geeft meer inzicht in de bloedsuikerwaardes en geeft meer duidelijkheid in hoe zoonlief zich voelt en welke waarde daar bij hoort. Er zijn nog vele ander voordelen te noemen maar het fijnst is dat we hem 's nachts niet meer hoeven wakker te maken om een vingerprik te doen en ook is het fijn dat je zien kan of hij dalend of stijgend is in zijn bloedsuiker.
Erg fijn allemaal, maar ik heb geen aandelen en wil niemand zeggen dat hij of zij dat ook moet doen, in tegendeel, dat mag iedereen voor zichzelf weten.
Voordeel is wel dat het voor kinderen sinds kort vergoed wordt in de basisverzekering en dat is geweldig nieuws natuurlijk.

Maar die sensor raakt ook weleens los en zoonlief woelt 's nachts nogal in zijn bed en dan wil de sensor wel eens eerder losraken als dat we zouden willen. Dan moeten we de sensor steeds vastplakken en dat was ook weer irritant natuurlijk. Dus maakte ik deze bandjes. Die gaan om de arm waar de sensor zit en zo is er net iets meer bescherming. Ook bij het sporten gebruikt zoonlief deze en hij is er erg tevreden over. Voorheen gebruikten we zelfklevende zwachtels, maar die moet je telkens weggooien na gebruik en dat vond ik vervelend, dus maakte ik er zelf 1 op zijn maat.
Inmiddels  heb ik er al meerdere gemaakt en ik hoop dat ik er op een dag ook andere mensen blij mee kan maken.

Meimaand en beestjes




De mei maand is een maand vol met groei en bloei. De beuk is weer in het blad en groeit zelfs al door de openingen in het bankje. De moestuinbak ervoor, groeit ook gestaag. Er staat sla en ui en aardappelen en ertussen staan afrikaantjes en goudsbloemen, maar die zijn nog te klein om te kunnen zien op deze foto.

Ook in de kas groeit alles en we hebben al heel wat zakken sla geoogst. Heerlijke verse sla die 's ochtends geoogst is, 's middags of 's avonds al op je bord ligt. Ik kan eerlijk gezegd haast niet meer zonder en gelukkig hoeft dat ook niet. De sla groeit nog altijd goed. 
Binnenkort zullen in deze kas de tomaten geplant worden aan touwtjes en langzaam maar zeker zal deze saladekas dan veranderen in een tomatenoerwoud ;) 

Ook dit stukje moestuin doet het best goed. Het is een droog stuk grond achter in de tuin. Ik kan er bijna niet met water komen. Dus de gewassen hier zijn bijzonder op zichzelf aangewezen en afhankelijk van regen. Zoals je kan zien doen de aardappels het bijzonder goed hier. De peultjes en doperwten die tegen het gaas aangroeien doen het minder, zij hebben in de bloeiperiode veel water nodig en ik heb ze wel zo nu en dan met de gieter wat water gegeven, maar de tuin en het waterpunt liggen nogal ver uit elkaar en  je kan goed zien dat ze het niet erg leuk vinden daar. Dat gaan we volgend jaar dus anders doen. En zo is het elk jaar kijken, wat gaat wel en wat gaat niet. Overlast van beestjes hebben we nog niet gehad en dat is erg fijn. 

Deze zaailingen moeten de komende tijd allemaal nog hun plekje gaan vinden in de moestuin. Het zijn pompoenen, courgettes, paprika's en tomaten. De tomaten zijn top dit jaar. Ik heb ze klein en mooi compact weten te houden door niet teveel water te geven en voldoende licht. Meestal had ik wat slungelige planten, maar dit jaar niet, weer een stap in de goede richting. 
Ook staan er nog petunia's en een geranium tussen, die moeten nog een mooie pot krijgen gevuld met aarde. Het lukt me niet allemaal tegelijk maar er is al wel een deel klaar:

Aan het houthok waar onze houtvoorraad ligt voor de houtkachel hangen 2 van deze bakken. Het fleurt de boel buiten enorm op. 
Het houthok is vlakbij de waslijn en die ziet er op deze mooie droge dagen vaak zo uit: 
Niets zo heerlijk als fris gewassen was die buiten gedroogd is. Het ruikt anders dan als het binnen gedroogd wordt. Uiteraard gaat binnen drogen op een rekje ook prima, en als het regent doe ik dat ook, maar als ik de kans heb en thuis ben, dan hang ik het liefst de was buiten te drogen.

En het lijkt allemaal mooi en dat is het natuurlijk ook maar haardhout heeft ook zo z'n nadelen kwamen we deze week achter. We hebben eikenhout liggen, dat moet drogen en gaat a.s. winter de kachel in was het plan. En deze week hadden we opeens beestjes in huis. 
Gets beestjes! 
Ja en die vlogen 's avonds rond in de kamer. Ik werd er niet goed van. Hoe kan dat?? Heeft de hond ze mee naar binnen genomen? Waar komen die vandaan? 
En nog erger...... wat is het eigenlijk voor beest? 

Ieehhhhh getsie, ik ben niet zo'n held wat beestjes betreft en dus beest gevangen en in een potje gedaan en  zoeken zoeken zoeken op het internet. Hoe handig dat er internet bestaat! 
En ja, na 2 dagen zoeken, gevonden: de veranderlijke boktor. 
Ik schrok me rot: boktor die eet je huis op, dus de ongediertebestrijder gebeld en die stelde ons gerust. Die beestjes zitten in drogend hout en die komen nu uit en vliegen weg. Die eten niet je huis op, maar gaan gewoon weg of worden opgegeten door insectenetende vogels. 
Dus het viel mee. Maar nu blijkt dat wij die houtblokken waar ze in zaten gewoon in de houtbak binnen hadden liggen. Die beestjes zaten onder de bast van het hout en kwamen uit en vlogen gezellig in onze woonkamer..... dus beestjes gevangen die er nog waren en de houtbak staat nu buiten want ook daar zaten ze in. 
En zo ben je druk met allerlei beestjes. Leuke beestje en minder leuke beestjes. 
De kippen scharrelen lekker buiten en overal waar ik ga gaat dit beestje gezellig met me mee:

Zijn oog is inmiddels rustiger geworden en heeft minder verzorging nodig. Wel weten we inmiddels dat het oog zodanig beschadigd is dat hij er niets meer mee zien kan. Door de beet van een andere hond tijdens een dag dat hij in de hondenopvang zat, is hij in het oog gebeten en daardoor is de pupil in het oog verschoven en ook de lens erachter zit niet meer op de juiste plaats.
Erg naar allemaal, maar Hummer heeft er mee om leren gaan inmiddels. Hij rent weer door de tuin en je merkt niets aan hem. Gelukkig. 








donderdag 10 mei 2018

Thuiskomen

Na al die heerlijke rust van de zee, zoals je in de vorige blogpost kon lezen, was ook het thuiskomen weer fijn. Terug naar je eigen huis en tuin en ook daar geniet ik dan extra van.
De sering bloeit prachtig en ook de rododendrons bloeien. Het lijkt net of wel een week zijn weggeweest, in plaats van een weekendje. Leuk is dat.
Ook de hond was blij weer thuis te zijn. Hij was ondergebracht in het plaatselijke pension en had het reuze naar zijn zin. Zoals je op de foto ziet, houdt hij ook erg van zijn botjes en trots liep hij er een tijdje mee rond alvorens het bot op te eten. Het lijkt net een hond met een sigaar, haha maar geloof me, het is echt een botje. 

Terug thuis betekent ook de dagelijkse dingen die weer starten. De wasmachine ging weer aan, de boel werd opgeruimd en met ons allen hadden we alles in een uurtje weer keurig opgeruimd. Ook werd er weer gekookt, al had ik dat alle dagen op het strand ook gewoon gedaan. Uit eten gaan en  koolhydraten tellen en glutenvrij is best een uitdaging en bleek voor de strandtenten om ons heen zo goed als onmogelijk. Dus werd er gewoon gekookt. Zo wordt niemand ziek en raakt niemand ontregelt en ik vind het ook leuk om te doen.
Het werd roerbakgroente van allerlei groenten die op moesten en daarbij zilvervliesrijst. Heel lekker. 
En nu vanavond zal ik nog de waterkefir die ik al een tijdje bijhoud/voedt/hoe noem je dat? weer van nieuwe voeding voorzien. De waterkefir had ik voor het weekendje weg in de koelkast gedaan met voldoende voeding. Nu gaat het weer in een weckpot met water en suiker en een vijg of dadel of rozijntjes. Dan kan ik over 48 uur weer waterkefir drinken. Water kefir is een probiotische drank met koolzuur en ca. 2 % alcohol wat eenvoudig thuis te maken is. Ik zal er een andere keer eens een blogje over schrijven. 





Even ademhalen..

Afgelopen weekend waren we naar het strand.
We waren hard toe aan een beetje ademruimte, door alle stress van ziek zijn en ziekenhuis en alles wat er bij diabetes type 1 komt kijken. Het hakt er enorm in. Bij zoonlief maar ook bij ons natuurlijk.
Tijd voor een beetje op adem komen was er niet, en ontspannen lukte simpelweg niet meer, dus boekte ik een weekend strand. En het bleek een hele goede zet. Behalve dat we echt even weg waren en tijd voor elkaar hadden, deed het ons allemaal erg goed. Zelfs het weer werkte mee, de lucht was stralend blauw, de zon brandde op onze nog witte benen en we genoten van de rust die de zee als vanzelf te weeg brengt. Heerlijk en zeker voor herhaling vatbaar.

Hieronder een korte impressie:
Het lijkt allemaal erg tropisch, maar erg ver zijn we er niet voor gereden..... Het was gewoon in Katwijk, in een huisje op het strand. We zijn fijn tot rust gekomen, wat ons thuis niet lukte. Een weekendje weg, met wind door de haren en de voetjes in de zee. Het heeft ons allemaal erg goed gedaan. Nu met frisse energie beginnen we aan een nieuwe week.

maandag 30 april 2018

Koningsdag en sla

Sinds ik zo actief was in de moestuin, ondanks de hooikoorts die nu goed onder controle is, hebben we veel slaplanten gezet. Zoonlief wilde graag sla zakken gaan verkopen. Dus nu is het elke donderdag 'sla zakken dag'. De sla wordt geoogst, gewassen en keurig in zakken van 150gram gedaan. Hij verkoopt de zakken voor €1
Oma is inmiddels vaste afnemer wat erg gewaardeerd wordt :)

Maar de dag voor Koningsdag kwamen we zo ongeveer om in de sla en dus plukte ik vele sla blaadjes, ik waste tot laat in de avond de sla tot het schoon was en deed ze in zakken van 150gram. De ochtend van Koningsdag hebben we in 3uur tijd op 1 zak na alles verkocht! Wat was zoon trots. Geweldig dat koppie, onbetaalbaar. Na afloop kocht hij bij een kraam nog turkse pizza's voor de lunch en opgetogen en weer een ervaring rijker gingen we weer naar huis. Daar heeft hij de pizza's heerlijk opgesmuld en volgend jaar..... 'mam, dan gaan we toch weer?'
Nu is het wachten tot de volgende groenten groot genoeg zijn om geoogst te worden. De bietjes zijn al goed op weg, maar het heeft allemaal wat tijd nodig. Voorlopig is het sla en sla en sla ;)


donderdag 12 april 2018

Hooikoorts

Hè, ging het net zo fijn in de tuin, beetje zaaien en aardappels poten, wat denk je........krijg ik hooikoorts!

In het allermooiste seizoen van het jaar, waar ik zo van geniet, ga ik opeens, vanuit het niets, al niezend en hoestend en met een piepstem al happend naar adem de week door..
Gister maar even naar de huisarts geweest en zij vertelde me, na grondig onderzoek, mevrouw u heeft een allergische reactie op het stuifmeel wat ronddwarrelt in de lucht. Hooikoorts. U krijgt tabletten waar u moe van wordt en een neusspray en hopelijk helpt dat.
Mooie boel, daar ben ik weer mooi klaar mee.
Nooit eerder had ik hooikoorts, nooit, maar dat kan zo opeens.

De hond uitlaten is opeens een opgave van jewelste. De lucht prikt in mijn keel, prikt in mn ogen en door de neus ademen gaat niet. Nu hou ik niet zo van klagen, maar ik moet nu echt even een oplossing gaan bedenken voor mijn zaailingen en alles wat ik nog moet doen op de tuin. Voorzaaien binnen is geen probleem en ik denk dat ik dat vandaag maar ga doen, tussen de afspraken in, want de agenda staat zo vol, maar ze moeten naar buiten, dus ik ga maar een regendansje doen denk ik :) en hopen dat het gaat regenen en dan in de regen naar buiten, dat zal vast beter gaan. Ik hoop maar dat de tabletten snel gaan werken, en voorlopig ben ik vooral binnen.

Maar zoals bij elk nadeel, zijn er ook voordelen. Opeens heb ik tijd om na te denken, de drukte rondom de diabetes van mijn zoon waar ik ook erg druk mee ben, een beetje te laten bezinken. Tijd voor bezinning en plannen maken.... met zakdoeken onder handbereik ;)

zaterdag 7 april 2018

Lente!

Het is zover, de Lente is begonnen.
Op de foto de eerste uitloper van de bessenstruiken.
Wat hou ik ervan.
De eerste blaadjes, de eerste zon, na een lange lange winter.
De Lente is mijn favoriete seizoen. Alles begint weer te leven en in alle hevigheid barst het voorjaar los. Onkruid groeit weelderig, dat is dan weer iets minder leuk, maar verder begint alles weer. Daar kan ik zo van genieten... Het geeft moed, en vertrouwen in mijn geval.

De tuin heeft ook andere voordelen heb ik gemerkt, behalve dat je lekker buiten bezig bent wat natuurlijk ook gezond is, heelt het gewroet in de aarde ook je zorgen, pijn en verdriet. Gewoon met de handen in de aarde, poten, zaaien en zien hoe alles leeft en het gaat vanzelf beter. Mijn hoofd wordt langzaam rustiger en ik geniet van het getjilp van de vogels, de egel die voorbij scharrelt en de hond die me altijd overal volgt en vol aandacht kijkt wat ik aan het doen ben. De bloemen van de narcissen en hyacinten overal in de tuin. De kleurenpracht van de viooltjes die overal in de tuin onder de bomen mooi staan te wezen. Dat ziet er gezellig uit en kan ik echt van genieten.

Gisteren heb ik de aardappelen in de moestuin gelegd. Diep onder de aarde. Het waren Roseval en Pink Fire en Ratte d'Ardeche aardappelen. De gewone biologische aardappelen gaan als het lukt vandaag de grond in.  De Roseval, Pink Fire en Ratte aardappelen zijn bij wijze van experiment. Van alle soorten had ik er maar 5. Van de gewone heb ik er 50. En nu maar hopen dat het aardappelen worden.


Verder gingen ook de kapucijners en peultjes, die ik binnen had voorgezaaid, de grond in. Dat voorzaaien van peultjes en kapucijners doe ik in closetrolletjes gevuld met aarde. Die gaan dan met z'n allen in een plastic bak. Zaden erin, 1 per closetrolletje en nu ze zo mooi waren opgekomen met closetrolletje en al de grond in. Er zaten al mooie wortels aan de plantjes die al deels door het closetrolletje staken. Door ze met closetrolletje en al dicht tegen elkaar in de grond te zetten, hoop ik dat ze geen schade oplopen aan de wortels en dus vrolijk verder gaan met groeien.
We zullen zien.
Hopelijk blijven de duiven er vanaf, want die houden ook wel van een groen blaadje. Misschien moet ik er een net over spannen, maar ik vind het altijd zo zielig als er een vogel in verstrikt raakt. Dat is ooit eens gebeurd, ik kon het arme beestje nog net redden door hem of haar uit het net te knippen met een schaar en de draden uit de veren te verwijderen. Ik zal het nooit vergeten, maar het beestje vloog gelukkig weer vrolijk verder. Dus netten spannen, ik weet dat als ik iets wil meehebben van de oogst ik het waarschijnlijk wel zal moeten doen, maar ik moet wel eerst even heel veel moed verzamelen... Misschien ook maar beter van niet. Stel je voor: een moeder of vader vogel met een nest vol jongen, die verstrikt raakt in jouw net.... Brrrrr
In elk geval ga ik aan de achterkant van deze kapucijners en peultjes ook nog zaden in de grond leggen. Zodat straks aan beide zijden van het gaas peultjes en kapucijners groeien en mochten ze dan opgegeten worden, zaai ik wel weer bij. Er zijn nog voldoende zaden in het zakje zag ik.


Na  al die noeste arbeid was het fijn even uit te puffen.
Wat valt dat weer tegen zo aan het begin van het tuin seizoen.
Mijn lichaam niet meer gewend aan gieters sjouwen en bukken en lopen en onkruid plukken (het leek ook wel of er hele struiken ondergronds groeiden... pffff) hele bakken onkruid heb ik geplukt. De moed zou je haast weer in de schoenen zakken ;)
Gelukkig schijnt de zon en wil ik hoe dan ook naar buiten. De tuin in, en ja onkruid hoort erbij, als je lekker wil eten, moet het onkruid weg om ruimte te maken voor de groente. Zeker als je zoals ik niet wil spuiten met vergif, maar biologisch wil moestuinieren dan zul je moeten plukken plukken en plukken en schoffelen en harken tot je een ons weegt (dat kan in mijn geval met mijn postuur heel lang duren :)) haha. 
Dus vanavond weer vroeg het nest in en morgen weer fris opstaan, met een nieuwe dag voor de boeg vol plannen, zaaiwerk, aardappels poten, zaailingen verzorgen, verspenen en uitplanten. En natuurlijk ook de voetbalwedstrijd kijken van zoonlief en zijn team. Heerlijk druk programma, maar wel fijn allemaal buiten. En natuurlijk op z'n tijd een kop koffie in de zon met de beentjes omhoog :)
Iedereen een fijn weekend en geniet van het mooie weer!

zondag 1 april 2018

Vrolijk Pasen, moestuinnieuws en No Dig-methode volgens Charles Dowding

Voor iedereen vrolijk Pasen!
Wij brengen deze dagen vooral door met elkaar, gezellig ontbijtje en lekker buiten.
Ik had wat takken gekregen van de buurvrouw van een kersenboom dacht ik. Samen met zoonlief hebben we er gezellige eitjes in gehangen, en zo hadden we opeens een leuk paashoekje.
Verder deze Paasdagen voor ons geen woonboulevard of paasbrunch andere uitjes, maar gewoon een beetje bijkomen van de achtbaan waarin we de laatste tijd zaten. Deze Paasdagen gaan we een beetje voetballen met zoon, en filmpje kijken met wat lekkers erbij en ook fijn in de tuin aan het werk.
We hebben een aantal , 100...!?!, liguster planten gekocht om een heg te kunnen plaatsen, of eigenlijk meteen maar 3. Mooi  groot waren ze al, maar bij het plaatsen is het verstandig om ze meteen terug te snoeien. Lijkt zonde en zo voelt het ook, maar het geeft mooie dichte planten op den duur.

Ook hebben we de eerste sla van dit jaar gegeten. Ik had plantjes gezet in de kas en in de nieuwe compost (champost/champignonmest) groeit het als een malle.
Deze foto is genomen toen de plantjes nog maar net in de grond gezet waren. De foto's zijn niet al te best, ze zijn met mijn telefoon gemaakt.
Ik probeer dit jaar zoveel mogelijk alles voor te zaaien, maar de eigen slaplantjes zijn nog niet groot genoeg dus kocht ik de eerste lading sla plantjes voor € 0.20 per stuk bij de plaatselijke kweker die het zelf opkweken.

Deze slaplantjes zijn nog niet volgroeit, maar na 2 weken in de kas kon ik de buitenste bladeren er al voorzichtig afhalen, dan groeit het plantje gewoon verder en zo kan ik elke week blaadjes plukken. Het grote voordeel is dat je langere tijd sla van 1 plantje kan eten en ook al veel sneller. Als ik het slaplantje had willen laten groeien tot een krop, dan had ik nog zeker een week of 4 of misschien wel 5 moeten wachten. Nog een voordeel is, dat je minder last hebt van slakken, omdat de blaadjes van de sla geen verstopplek bieden en de grond na verloop van tijd ook niet meer raken. Dus nu hoop ik dat dit ontmoedigingsbeleid gaat helpen om de hoeveelheid slakken tegen te gaan, omdat we best veel slakken hebben hier in de tuin en dus ook in de kas. En als ze het aan elkaar gaan vertellen dat er sla in de kas is, dan is het binnen de kortste keren: weg sla! Ik hoop door blaadjes te plukken toch ook zelf wat van de sla mee te mogen eten en dat is al 1x gelukt :)



De paprika plantjes net uitgeplant. Ik had ze in een koffiefilter laten ontkiemen tot de eerste blaadjes eraan zaten, daarna zo de potgrond in. En nu hopen dat ze aan de gang komen en grote planten mogen worden.
En zo ziet onze eettafel er inmiddels uit........ alles staat vol met zaailingen en met stekjes van kamerplanten. De vensterbanken en voor elk raam. Wat is het fijn dat er mooi weer op komst is dan kunnen de meeste zaailingen als sla en vroege kolen enzo al fijn naar buiten en krijgen we binnen weer een beetje van onze eigen ruimte terug.

Dit is de oude moestuin waar we begin van het jaar, een flink dikke laag champignonmest op hebben gebracht. Hier komen straks de aardappelen, zelf gezaaide uien en plantuien, prei, bieten en kolen en peultjes en erwtjes en capucijners. Ook die staan al binnen in de voorkweek.
En... we hebben een nieuwe bak gemaakt, als experiment, gewoon zo op het gras. Paaltjes in de grond, latten er tegenaan en compost erin. Beetje aangestampt zodat het wel compact is en aangevuld tot de rand. Er staan knoflook en uien in en er komen nog aardappelen in en nog veel meer. De komende tijd zal ik het proberen bij te houden en kunnen we kijken of het werkt.

En tot slot hebben we nog een stukje moestuin tussen 2 rijen beukenheggen in. Niet ideaal omdat het het zonlicht tegenhoudt. Ook niet ideaal omdat er vreselijk naar onkruid in zit. Ik heb er al een halve emmer ondergronds onkruid uitgehaald met een riek. Het gaat diep met een wortel die steeds vertakt. Tuurlijk kan je dat spuiten, maar ik wil mijn moestuin biologisch. Ook werk ik liever niet met netten, vergif of ander spul. Nadeel is dat de beestjes in de tuin je dan soms voor zijn, voordeel is als je iets meekrijgt van het gezaaide goed, dat je dan ook weet wat je eet, hoe het groeide en hoe je er zelf voor gezorgd hebt.

Een moestuin die in het meest ideale senario grote opbrengst heeft, waarin je samen werkt met de natuur en zorgt voor een gezonde bodem vol  bodemleven waardoor je elk jaar de aarde voedt om zo de aarde een stukje beter te maken. In werkelijkheid is het natuurlijk altijd afwachten en afhankelijk van wat de natuur voor je in petto heeft.  Maar hopelijk mogen we voor al die arbeid een beetje oogsten en lekker eten.

Om dat te bereiken wil ik een 'no-dig'-moestuin. Ik ga dus niet meer spitten. Ik ga de aarde zoveel mogelijk met rust laten. Niet erin wroeten, niet graven. Alleen onkruid verwijderen in de bovenste laag van de aarde en in het vroege voorjaar alleen de wortelonkruiden met een riek verwijderen. Het zou een groot voordeel moeten zijn. Niet alleen in rugpijn en tijd. Ook voor de opbrengst. 
Misschien raak je geïnspireerd? 
Ik vond het op de site van Charles Dowding: https://www.charlesdowding.co.uk
Er staan veel filmpjes van hem op YouTube https://www.youtube.com/channel/UCB1J6siDdmhwah7q0O2WJBg en ook heeft hij verschillende boeken geschreven over de No-dig moestuin en hoe je dat kan doen. Ook schrijft hij over de verschillen in opbrengst. Erg inspirerend vond ik. Dus ik kocht deze boeken. Ze zijn in het Engels: